Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
saban st. m.
saban st. m. , mhd. saben, nhd. dial. bair. ( älter ) saben Schm. 2,207 ; ae. saban; got. saban; aus lat. sabanum ( vgl. Feist-Lehmann S. 289 ). — Graff VI,67. sapon: nom. sg. Gl 1,597,4 ( M, 7 Hss.; lat. acc. pl. ). 3,12,10 ( C; - on ); dat. sg. - ] a 2,256,31 ( zu -a vgl. Braune, Ahd. Gr. 16 § 193 Anm. 1a ); acc. pl. - ] a 1,596,63 ( M, 5 Hss. ); sapun: nom. sg. 4,97,41 ( Sal. a1, 3 Hss. ); so- pona : acc. pl. 1,596,64 ( M ). — saban: nom. sg. Gl 1,384,23 = Wa 75,27. 597,5 ( M; lat. acc. pl. ). 2,261,37 = Wa 82,16 ( lat. acc. pl. ). 619,37 = Wa 87,14; dat. sg. - ] e T 155,2. 185,12. O 4,11,1…