Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mussa st. f.
st. f., nhd. dial. schwäb. müsse Fischer 4,1835. — Graff II,872 s. v. ?musse.
musse: nom. sg. Gl 1,68,4 (PaK); zu -e vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 336.
Verschrieben: mụsse: nom. sg. Gl 1,68,4 (vgl. Gl 5,87,27; Ra).
Sumpf: prunchulle musse uuazzar (fehlt Ra) Carene nympha vel aqua (zur Gll.-Grundlage vgl. Splett, Stud. S. 127).
Vgl. mos, mios.