Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
mussa st. f.
mussa st. f. , nhd. dial. schwäb. müss e Fischer 4,1835. — Graff II,872 s. v. ?musse. musse: nom. sg. Gl 1,68,4 ( PaK ); zu -e vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 336. Verschrieben: mụsse: nom. sg. Gl 1,68,4 ( vgl. Gl 5,87,27 ; Ra ). Sumpf: prunchulle musse uuazzar ( fehlt Ra ) Carene nympha vel aqua ( zur Gll.-Grundlage vgl. Splett, Stud. S. 127 ). Vgl. mos, mios.