Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
mos st. n.
st. n., mhd. mos, nhd. moos; mnd. mnl. mos; ae. mos; vgl. an. mosi m. — Graff II,868.
mos: nom. sg. Gl 2,440,49 (von anderer Hand). 3,244,25 (SH a2). 246,64 (SH a2). 278,18 (SH b, 2 Hss.). 321,44 (SH e). 356,50. 468,54. 607,27 (vor m Rasur von m, Steinm.; :mos). 4,340,26 (oder pl. (?); lat. gen. pl.). Festschr. Kralik S. 72,15; -]e Gl 3,117,57 (SH A, Wien 2400, 13. Jh.; mit wucherndem Auslautvokal oder verschr. (?); lat. nom.; im Ahd. Gl.-Wb. S. 422 als fraglich s. v. mos); nom. pl. -] 2,728,16. 3,2,63 (Voc.). 4,118,46 (Sal. a2); acc. pl. -] 1,602,34 (M, 2 Hss., 1 Hs. Randgl.). Mayer, Glossen S. 82,2 (clm 6308, Gll. 9. oder 10. Jh.; vgl. Glaser, Griffelgl. S. 569; oder sg. (?); lat. pl.); mus: nom. sg. Gl 3,280,17 (SH b, Adm. 269, Gll. 12. Jh.?); movs: dass. ebda. (SH b, 2 Hss.); moes: dass. 244,25 (SH a2, clm 2612, 12. oder 13. Jh., Wien 2400, 13. Jh.).
mis Gl 3,278,19 s. mios. 1) Moor, Sumpf: gisic ł mos [ponam eam in possessionem ericii, et in] paludes [aquarum, et scopabo eam in scopa terens, dicit dominus exercituum, Is. 14,23] Gl 1,602,34. mos runst (1 Hs. nur runst) [scit Tiberina] palus [, quae flumine lambitur propinquo, binis dicatum caespitem tropaeis, Prud., P. Petri et Pauli (XII) 7] 2,440,49. mos bruoch paludes [Vitae patr., ohne Stellenangabe, vgl. Steinm. z. St.] 728,16. mos paludes 3,2,63. 4,118,46. mose palus, paludis a Pale dea [Hbr. I,231,437] 3,117,57 (im Abschn. De hortis et agris; 5 Hss. bruoh). mos palus paludis aquosa terra 321,44. mos palus 356,50. Festschr. Kralik S. 72,15. venni (übergeschr.) mos palus Gl 3,607,27. paludum .i. coaceruatio aquę .i. mos [zu: Europa incipit ... sub plaga Septentrionis, a flumine Tanai ... qui praeteriens aras ac terminos Alexandri Magni in Rhobascorum finibus sitos Maeotidas auget] paludes [, quarum inmensa exundatio iuxta Theodosiam urbem Euxinum Pontum late ingreditur, Oros. 1,2 p. 10,6] 4,340,26. merilihun mos [Europa incipit ... sub plaga Septentrionis, a flumine Tanai ... qui praeteriens aras ac terminos Alexandri Magni in Rhobascorum finibus sitos] Maeotidas [auget] paludes [, quarum immensa exundatio iuxta Theodosiam urbem Euxinum Pontum late ingreditur, Oros. 1,2, PL 31,673A] Mayer, Glossen S. 82,2 (zur Frage des Vorliegens einer Fügung merilîh mos u. ihrer Bed. ‘meerartiger Sumpf’ vgl. Glaser, Griffelgl. S. 568 ff.). 2) Moos: mos muscum quod in silva nascitur (crescit) [Hbr. II,367,150] Gl 3,246,64 (vgl. Anm.; 1 Hs mios). 280,17 (1 Hs. vor 279,60, vgl. Steinm.). mos muscus 468,54. 3) Flaum (von Pflanzen u. Früchten): moes lanugo fructus maturus carduum vel lana terrae [Hbr. II,348,74] Gl 3,244,25. mos lanugo fructus maturus carduum ł lana terrae 278,18 (1 Hs. mios).
Abl. mosîg; vgl. mios, mussa.