Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
kumih st. m.
st. m., mhd. kümich, kumich, nhd. (älter) kümich; aus lat. cuminum; zu -ih vgl. Kluge, Et. Wb.24 S. 546.
Erst seit dem 12. Jh. belegt.
chum-: nom. sg. -ih Gl 5,31,22. Siewert, Gl. S. 121,8; -ich Gl 3,268,46 (SH b). 575,27. 4,46,48 (Sal. a 1, 3 Hss., 1 Hs. -mich). 168,29 (vgl. Gl 4,581,7/8; Sal. d; -v-, -ch). 183,68; acc. sg. -ich 1,606,28 (M). 721,3 (M); -ic ebda. (M; zu -c vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 154 Anm. 4); chovmihc: nom. sg. 3,314,30 (SH e); chmich: dass. 4,185,37 (14. Jh.). — cumich: nom. sg. Gl 3,110,16 (SH A; k-). 268,46 (SH b). 324,15 (SH f; -v-). 335,51 (SH g, 3 Hss.). 569,37. 1) Wiesen-Kümmel, Carum carvi L. (vgl. Marzell, Wb. 1,856 ff.): chumich [(der Landmann) seret gith, et] cyminum [sparget, Is. 28,25] Gl 1,606,28 (9 Hss. kumîn, 3 feldkumîn, 1 Hs. feldkumih). chumic [decimatis mentham, et anethum, et] cyminum [Matth. 23,23] 721,3 (5 Hss. kumîn). kumich ciminum 3,110,16 (4 Hss. kumil, 3 kumîn). 268,46. 314,30. 324,15. 575,27. 4,46,48 (5 Hss. kumîn, 1 Hs. kumil). cuminum ł ciminum 3,569,37. cyma cyminum 4,183,68. cyminum herba 185,37. chumih [mercibus hic Italis mutat sub sole recenti rugosum piper, et pallentis grana] cumini [Pers. 5,55] 5,31,22. Siewert, Gl. S. 121,8; mit Lemmaverschiebung: chvmich cippus Gl 4,168,29 (vgl. Gl 4,581,7/8; die Gl. gehört zu dem in Sal. a 1 unmittelbar vorausgehendem Lemma ciminum, vgl. Steinm.). 2) Echter Schwarzkümmel, Nigella sativa L. (vgl. Marzell, Wb. 3,325 f.): cumich gith Gl 3,335,51.
Komp. feldkumih.