Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lun st. f.
st. f., mhd. lun, lon, lan f., nhd. dial. schweiz. lunn Schweiz. Id. 1,1296, schwäb. lon(e) m. f. Fischer 4,1281, bair. lon-, lun- (in lon-, lunnagel) Schm. 1,1482; as. lun (s. u.), mnl. loon- (in loonnagel). — Graff II,221 f.
lun: nom. sg. Gl 1,430,20 (lat. pl.). 23. 3,371,52 (Jd). 656,13 (clm 19410, 9. Jh.). 678,18. 4,82,7 (Sal. a 1, 8 Hss.). 456,5 (nach Gl 2,161,8, vgl. Gl 5,102,7). Meineke, Ahd. S. 36,307 (Sal. a 1); nom. pl. -]i Gl 1,430,20. 446,17 = Wa 75,36 (Carlsr. S. Petri, 11. Jh.). 3,647,29.
lon: nom. sg. Gl 3,166,41 (SH A, Trier 31, 13. oder 12. Jh.). 690,19 (S. Lamb., 13. Jh.); zu -o- vgl. Franck, Afrk. Gr.2 § 21,5. 1) Achsnagel, Lünse: lun opex Gl 3,371,52 (im Abschn. De rebus pistrini et horrei). 690,19. 4,82,7. lun [ab obicio] obex [Eut., Ars 455,11] 456,5 (nach Gl 2,161,8, vgl. Gl 5,102,7). Meineke, Ahd. S. 36,307. lun paxillus Gl 3,656,13 (davor speihha pfelga radius cavillus). paxillus uł obex lun .i. lignum quod in axe ponitur ante rotam ne recedat 678,18 (davor luner paxaleirus; im Abschn. De fabrica et ad eam pertinentibus); vielleicht hierher (als Korr. zu lun für humeruli in Gl 1,430,20?): lun obex 1,430,23 (oder zu 2 (?), vgl. den Zushg. zur vorherigen Gl.). []2) Stütze an einem Gegenstand (vgl. Frings, Germ. Rom. II,184): chiffun ł lun (1 Hs. nur luni) [nam et] humeruli [illi quatuor per singulos angulos basis unius, ex ipsa basi fusiles et coniuncti erant, 3. Reg. 7,34] Gl 1,430,20. luni [et quatuor rotae per bases singulas, et axes aerei: et per quatuor partes quasi] humeruli [subter luterem fusiles, contra se invicem respectantes, ebda. 7,30] 446,17 = Wa 75,36 (dazu noch: qui in extremitatibus axis fiunt. ne de eo rota labatur, vgl. 1). luni humeruli 3,647,29.
Vgl. luna, luno, luning, lunis as., luner mhd.
Vgl. Heyne, Hausalt. 2,28 f.