Lexer
sedel·aere
sëdelære stm. BMZ sitzkissen Frisch 2, 253 d ; sedeler, sedel macher Rcsp. 2,218 ( 1462 ).
Lexer
sedel·banc
sëdel-banc stf. sitzbank Laur. alt. dr. 1834 ( W.Gr. ).
MNWB
sedel·bank
sēdelbank , f. , Sitzbank, Sitztruhe.
BWB
sedel·bau
Sedelbau Band 1, Spalte 1,1343
DWB
sedel·bauer
sedelbauer , m. bauer auf einem sedelhof. Schm. 2 2, 224.
BWB
sedel·baum
Sedelbaum Band 1, Spalte 1,1487–1489
Lexer
sedel·burc
sëdel-burc stf. BMZ burc als wohnsitz, residenz Frl. fl. 10.
LW
sedele, cedele, tzedule, sw. f.; später auch
Lexer
sede·len
sëdelen swv. BMZ intr. sich setzen, niederlassen. nun hab ich hie also gesedlet Beisp. 186,16. s. zuo einem Hätzl. 2. 68,428 ; tr. einem ein…
KöblerMhd
sede·ler
sedeler , st. M. Vw.: s. sedelære
MNWB
sede·lere
sēdelêr(e) , m. , Sattler. S. auch sādelêr.
DRW
sedel·gang
Sedelgang, m. Sonnenuntergang; ua. als Termin gif esne ofer dryhtnes hæse þeowweorc wyrce an sunnan æfen efter hire setlgange oþ monan æfene…
DRW
sedel·geld
Sedelgeld, n. wie Sedelpfennig mer ruegen si am H. achthalben und zwainzig ganz weingartn und ain viertl, davon mon von aim iedn viertail we…
MNWB
sedel·got
sēdelgôt , -guͦt , seddel- freies, nicht zinsbares erbliches Grundeigentum, Herrengut.
DRW
sedel·gut
Sedelgut, Siedelgut, n. wie Sedelhof bdv.: Salgut, Sattelhof quod bona dicta zedelguet sita in perrochia alicuius ecclesie ad duplex convivi…
Lexer
sedel·haft
sëdel-haft adj. BMZ sesshaft, ansässig Kchr. D. (21,21). Ulr. Wig. Such. Schm. Fr. 2,424. Mb. 38,224. 41,186 ( 1299. 1345 ). Böhm. 529 1333 …
BMZ
sedel·haftec
sëdelhaftec adj. sesshaft, ansässig. Schmeller 3,199.
Lexer
sëdel-haftic adj. ib. dasselbe Mb. 15,55.
MNWB
sedelhaft·ich
sēdelhaftich , adj. , wohnhaft, ansässig.
DRW
sedel·haftig
sedelhaftig, adj. wie sedelhaft [H. und sein bruder] shuln auch stet sedelhefftig do wesen, vnd hof vnd hauz do hawen auf dem selben lechen …
DRW
sedel·haus
Sedelhaus, Siedelhaus, n. Wohnhaus H. hat geben III libras hall. vur den kelreshails an sime sedilhuse geyn dem spital ubir 1361 HanauUB. II…
Meyers
Sedelhöfe ( Zedelhöfe ), s. Bauerngut , S. 462.
DWB
sedel·hof
sedelhof , m. , dasselbe wie sattelhof, mnd. sadelhove, s. dies oben theil 8, 1826, mhd. sedelhof Lexer mhd. handwb. 2, 844 , landschaftlich…
DRW
sedelhof·statt
Sedelhofstatt, f. wie Sedelhof ipse G. vendidit ecclesie duos mansos, id est hoͮvas vulgariter ... altero ipsorum existente area, que ex qua…
DRW
sedel·hufe
Sedelhufe, f., m. zu einem Sedelhof gehörige Hufe bdv.: Sattelhufe dimidium mansum in B. qui vocatur in vulgo sedelhoͮue 1235 StUtrechtOorkB…
Lexer
sedel·hus
sëdel-hûs stn. wohnhaus Gr.w. 3,428.
KöblerMhd
sedel·hūs
sedelhūs , st. N. nhd. Wohnhaus Q.: WeistGr (1380) E.: s. sedel, hūs L.: Lexer 189b (sedelhūs), LexerHW 2, 844 (sedelhûs)
RhWB
Sedel II das Wort, ahd. sëdal, mhd. sëdel , sidel(n) , lat. sedile, ist Rhfrk, Mosfrk, u. zwar sErəl Rhfrk [in Wend , Ottw , Saarbr auch -ęr…
MNWB
sede·lik
sēdelĩk , sēt- , adj. , 1. üblich, gebräuchlich, herkömmlich, nâ s.er wîse wie üblich. 2. moralis : s. dȫgede; s. sünde Unzucht. —
MNWB
sedel·iken
sēdelĩken , adv. , ergeben, demütig, humiliter.