Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
kempfen sw. V.
kempfen , sw. V.
- nhd.
- kämpfen, kämpfen gegen, kämpfen für, ringen, Zweikampf halten mit einem, gerichtlichen Zweikampf austragen, bekämpfen, zum gerichtlichen Zweikampf auffordern
- Vw.:
- s. ane-, be-, er-, ge-, über-, wider-
- Hw.:
- vgl. mnl. kempen, mnd. kempen (1)
- Q.:
- RWchr, StrDan, Ot, MinnerII, Seuse (FB kempfen), BdN, Diocl, DSp, Dür, En, Enik, Er (um 1185), Had, HvNst, Iw, Krone, KvWEngelh, KvWPart, KvWSchwanr, KvWTroj, KvWTurn, Lanc, Marner, MGHConst, Mühlh, PassI/II, RbRupr, Reinfr, Ren, RvBib, RvEBarl, SchwSp, StRAugsb, StrKarl, StRMünch, Urk, WälGa, WeistGr, Wi
- E.:
- ahd. kempfan* 5, kemphan*, sw. V. (1a), kämpfen, streiten; s. kampf
- W.:
- nhd. kempfen, V., kempfen, kämpfen, DW 11, 530, vgl. DW 11, 145 (kämpfen)
- L.:
- Lexer 106a (kempfen), Hennig (kempfen), WMU (kempfen 248 [1275] 26 Bel.), LexerHW 1, 1547 (kempfen), Benecke/Müller/Zarncke I, 785a (kempfe), LexerN 3, 269 (kempfen), DRW