vrouwe

vrouwe (alt-)

MNWB

vrouwe·alt

° ~vrouwe (alt-) „matrona dicta altfrouwe ”? (Hamb. KR. 5, 693). —

vrouwede

KöblerMhd

vrou·wede

vrouwede , st. F., sw. F. Vw.: s. vröude

vrouweken

KöblerMnd

vrou·weken

vrouweken , N. Vw.: s. vröuweken

vrou(we)kîn, vrouken, vruken, vrouwichen

LW

vrou(we)kîn, vrouken, vrOeuken, vrouwichen u.

vrouwekīn

KöblerMnd

vrouwekīn , N. Vw.: s. vröuweken L.: Lü 543a (vrou[we]kîn)

vrouwelich

BMZ

vrouwe·lich

vrouwelich , vröuwelich , vrowelich adj. einer vrouwen gemäß. vrowelîcher gange si vergaʒ Roth. 2092. mit vrowelîchen siten Lanz. 9161. Elis…

vrouwelîche

Lexer

vrouwe·liche

vrouwe-lîche , vröuwe-lîche , vröuwe-lîchen adv. ib. Parz. Wg.

vrouwelicheⁱt

MNWB

vrouwelich·eit

°vrouwelicheⁱt , vrou- , f. , Mutterschoß, Mutterleib, uterus, vulva, mîner môder v. (vorluther. Bibelübss.).

vrouwelichēt

KöblerMnd

vrouwelichēt , F. nhd. Mutterschoß, Mutterleib, Gebärmutter, Schoß ÜG.: lat. uterus, vulva I.: Lüt. lat. uterus E.: s. vrouwelīk, hēt (1) L.…

vrouwelĩk

MNWB

vrou·welik

vrouwelĩk , vrauwe- , vrou- , vrûwe- , adj. , weiblich, dem weiblichen Geschlecht angehörig , eigentümlich, zustehend, nach Art der Frauen, …

vro(u)welik, vroulik

LW

vro(u)welik, vroulik, zu Frauen gehörend, weiblich.

vrouwelîn

Lexer

vrouwe·lin

vrouwelîn , vröuwelîn , vröulîn stn. BMZ dem. zu vrouwe: herrin, gebieterin, frau od. jungfrau von stande, dame Parz. Wh. v. Öst. 41 a (frou…

vro(u)welîn, vrowlîn

LW

vro(u)welîn, vrowlîn, n. muliercula, femella, domicella, oft nur als Kosewort = vrouwe; Jungfrau, Fräulein, bes. Prinzessin. Zss. vrOewken-l…

vrouwelī

KöblerMhd

vrouwelī , st. N. Vw.: s. vröuwelīn

vrouwelīche

KöblerMhd

vrouwelīche , Adv. nhd. fraulich, weiblich, damenhaft Vw.: s. un- Q.: SGPr, HTrist, Seuse, Cranc, WernhMl (FB vrouwelīche), Parz (1200-1210)…

vrouwelīchen

KöblerMhd

vrouwe·līchen

vrouwelīchen , Adv. nhd. fraulich, weiblich, damenhaft Q.: WälGa (1215/1216) E.: s. vrouwelich W.: s. nhd. fraulich, Adv., fraulich, DW 4, 9…

vrouwelīk

KöblerMnd

vrouwelīk , Adj. nhd. „fraulich“, weiblich, dem weiblichen Geschlecht angehörig, dem weiblichen Geschlecht eigentümlich, dem weiblichen Gesc…

vrouwelīn

KöblerMhd

vrouwe·līn

vrouwelīn , st. N. Vw.: s. vröuwelīn

vrouwenâder

MNWB

vrouwe·nader

vrouwenâder , f. , Frauen- oder Rosenader , eine Beinvene, vena saphena magna.

vrouwenbarēt

KöblerMnd

vrouwen·barēt

vrouwenbarēt , N. nhd. Frauenbarett E.: s. vrouwe, barēt L.: MndHwb 1, 1012 (vrouwenberêt)

vrouwenbē̆lde

MNWB

vrouwen·belde

vrouwenbē̆lde , n. , Bild einer Frau.

vrouwenbende

Lexer

vrouwen·bende

vrouwen-bende stn. s. unter vrouwengebende.

vrouwenberêt

MNWB

vrouwen·beret

vrouwenberêt Frauenbarett.

vrouwenberēt

KöblerMnd

vrouwenberēt , N. Vw.: s. vrouwenbarēt*

vrouwenbilde

KöblerMhd

vrouwen·bilde

vrouwenbilde , st. N. Vw.: s. vrouwenbilede*

vrouwenbilede

KöblerMhd

vrouwenbilede , st. N. nhd. Frauenbild, Frau Hw.: vgl. mnl. vrouwenbeelt, mnd. vrouwenbilde* Q.: Kreuzf (FB vrouwenbilde), Chr, KvWTroj (128…

vrouwenblat

MNWB

vrouwen·blat

°vrouwenblat ( Plur. -blēde ) Metallplatte als Frauenschmuck der Esten (Reval).

vrouwenblôt

MNWB

vrouwen·blot

vrouwenblôt , n. , Blut der Frau.

vrouwenblōt

KöblerMnd

vrouwen·blōt

vrouwenblōt , N. nhd. Blut der Frau E.: s. vrouwe, blōt (1) L.: MndHwb 1, 1012 (vrouwenblôt)

vrouwenbonnit

MNWB

vrouwen·bonnit

vrouwenbonnit Kopfbedeckung für Frauen.

adelvrouwe

Lexer

adel·vrouwe

adel-vrouwe swf. BMZ freigeborne frau Schöpf vgl. Denkm. s. 369.

altvrouwe

Lexer

alt·vrouwe

alt-vrouwe swf. BMZ matrone, bes. mutter des regierenden fürsten Wig. Mai.

ambachtvrouwe

MNWB

ambacht·vrouwe

ambachtvrouwe , f. , 1. weibliches Mitglied der Zunft, selbständig oder als Frau eines Zunftgenossen. 2. °(wfäl.) Frau eines Amtsschulzen . …

anevrouwe

MWB

ane·vrouwe

anevrouwe stF. 1 ‘Großmutter’ (vgl. ane swstF.)2 ‘Vorfahrin, Stammmutter’    1 ‘Großmutter’ (vgl. ane swstF.): vil lieber man, du bist mîn s…

anvrouwe

Lexer

an-vrouwe , anvrou stf. ahnfrau wiʒt ir daʒ iuwers vater bas dem jungen von dem Berge rehtiu anvron was Loh. 1382 ; grossmutter Np. 71. 77.

batjuncvrouwe

MNWB

bat·juncvrouwe

° batjuncvrouwe , (ā?) f. , Brautjungfer, -helferin, -geleiterin?

beddevrouwe

MNWB

bedde·vrouwe

beddevrouwe , f. , Bettgenossin.

bërcvrouwe

Lexer

berc·vrouwe

bërc-vrouwe swf. frau, lehensherrin eines weinbergs Uhk. 2,79 ( 1322 ). 188; vgl. bërchërre.

bettevrouwe

MWB

bette·vrouwe

bettevrouwe swF. êlichiu ~ ‘Ehefrau’ ich Johannes genant Weise ritter von Echzile und Irmingarth myn eliche bettevrauͦwe UrkDOHess 2:423,15.…

biderbevrouwe

KöblerMhd

biderbe·vrouwe

biderbevrouwe , sw. F. nhd. „Biederfrau“, ehrbare Frau, ehrbare Ehefrau, unbescholtene Frau, Ehefrau Q.: Teichn (1350-1365) (FB bidervrouwe)…

bidervrouwe

KöblerMhd

bider·vrouwe

bidervrouwe , sw. F. Vw.: s. biderbevrouwe*

bîvrouwe

MNWB

bîvrouwe , f. , Kebsweib.

brakvrouwe

MNWB

brak·vrouwe

brakvrouwe.

brôtvrouwe

MNWB

brot·vrouwe

brôtvrouwe , f. , Herrin.

brōtvrouwe

KöblerMnd

brōt·vrouwe

brōtvrouwe , F. nhd. Herrin E.: s. brōt (1), vrouwe L.: MndHwb 1, 354 (brôtvrouwe)

burcvrouwe

MWB

burc·vrouwe

burcvrouwe swF. ‘Burgherrin’ Vernande, / suss waz der burg frawen name GTroj 12793. – ‘Inhaberin eines Burglehens’ ein burgfrauwe der burge …

burdēlvrouwe

KöblerMnd

burdēlvrouwe , F. nhd. „Bordellfrau“, Prostituierte E.: s. burdēl, vrouwe L.: MndHwb 1, 372 (burdēl)

bërcvrouwe

MWB

bërcvrouwe swF. ‘Lehnsherrin eines Weinbergs’ so geben wir in diesen prief zv aynem sichtigen vrchvnde [...] versigilten mit vnserm insigel …

bīvrouwe

KöblerMnd

bīvrouwe , F. nhd. „Beifrau“, Nebenfrau, Kebsweib E.: s. bī, vrouwe W.: s. nhd. (ält.) Beifrau, F., „Beifrau“, Nebenfrau, Konkubine, DW 1, 1…

būrvrouwe

KöblerMnd

būr·vrouwe

būrvrouwe , F. nhd. Bauersfrau E.: s. būr (1), vrouwe W.: vgl. nhd. Bauersfrau, F., Bauersfrau, DW 1, 1184, DW2 4, 316? L.: MndHwb 1, 373 (b…

conventvrouwe

KöblerMhd

convent·vrouwe

conventvrouwe , sw. F. nhd. Klosterfrau Q.: StRBern, Urk (1293) E.: s. convent, vrouwe W.: nhd. DW- L.: WMU (conventvrouwe 1773 [1293] 1 Bel…

convëntvrouwe

MWB

convënt·vrouwe

convëntvrouwe swF. ‘Konventsdame, Konventualin’ jr tohter Jvten, div vnser conventvrowe ist UrkCorp (WMU) 1773,36 MWB 3,2 465,60; Bearbeite…

dienestjuncvrouwe

KöblerMhd

dienest·juncvrouwe

dienestjuncvrouwe , sw. F. nhd. „Dienstjungfrau“, Dienstmagd? Q.: LuM, Urk (1378) E.: s. dienest, juncvrouwe W.: nhd. (ält.) Dienstjungfrau,…

dienestvrouwe

Lexer

dienest·vrouwe

dienest-vrouwe stf. frau eines dienstmannes Kell. erz. 201,18.

dômvrouwe

MNWB

dom·vrouwe

dômvrouwe , f. , sanctimonialis, canonica, Domstiftsdame, Kanonissin, Chorfrau. „ d. des wertliken stichtes to Quedelingeborch ” (1437), „ d…

dēnstjuncvrouwe

KöblerMnd

dēnstjuncvrouwe , F. nhd. Dienerin Hw.: s. dēnstmāget E.: s. dēnst, juncvrouwe W.: vgl. nhd. Dienstjungfrau, F., Dienstjungfrau, Kammerfrau,…

dōmjuncvrouwe

KöblerMnd

dōm·juncvrouwe

dōmjuncvrouwe , F. nhd. Domstiftsdame, Kanonissin, Chorfrau Hw.: s. dōmvrouwe E.: s. dōm (2), juncvrouwe L.: MndHwb 1, 443 (dōmjun[c]fer)

dōmvrouwe

KöblerMnd

dōm·vrouwe

dōmvrouwe , F. nhd. Domstiftsdame, Kanonissin, Chorfrau ÜG.: lat. sanctimonialis, canonica Hw.: s. dōmjuncvrouwe; vgl. mhd. tuomvrouwe E.: s…

echtehûsvrouwe

MNWB

echte·husvrouwe

echte-hûsvrouwe , f. , Ehefrau.

echtehūsvrouwe

KöblerMnd

echte·hūsvrouwe

echtehūsvrouwe , F. Vw.: s. ēhaftehūsvrouwe*

unvrouwe

Lexer

un-vrouwe stf. BMZ den ehrennamen vrouwe nicht verdienendes weib Frl. 158,7. vgl. unwîp.

unvrouwelich

Lexer

un-vrouwelich , un-vrouwenlich adj. BMZ dasselbe Msh. 1,125 a . Lieht. 506,28. 508, 15. Parz. 392,16. Troj. 16760. Chr. 9. 1028,30.