Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
schuldigen sw. V.
schuldigen , sw. V.
- nhd.
- beschuldigen, anschuldigen, anklagen
- ÜG.:
- lat. accusare Gl, inculpare Gl, incusare Gl
- Vw.:
- s. ane-*, be-, ent-, ge-, in-, über-, un-
- Hw.:
- s. schuldegen; vgl. mnl. schuldigen, mnd. schüldigen (1)
- Q.:
- LAlex, RWchr, ErzIII, DSp, Kreuzf, EvB, WernhMl (FB schuldigen), Chr, ClosChr, Dür, Gl, Heimb, Herb, Kchr (um 1150), Köditz, Rol, SchwSp, Teichn, Trist, UrbPantKöln, Urk
- E.:
- ahd. skuldigōn* 5, sculdigōn*, sw. V. (2), beschuldigen; ahd. skuldigēn* 2, sculdigēn, sw. V. (3), schulden; s. mhd. schuldic
- W.:
- nhd. (ält.) schuldigen, sw. V., für schuldig erklären, einer Schuld zeihen, anklagen, DW 15, 1912
- L.:
- Lexer 187c (schuldigen), Hennig (schuldegen), WMU (schuldigunge 1 [1200] 13 Bel.), LexerHW 2, 813 (schuldigen), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 188b (schuldige), LexerN 3, 362 (schuldigen), DRW