Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
schuldic Adj.
schuldic , Adj.
- nhd.
- schuldig, verpflichtet, der Schuld angemessen, schuldbeladen, sündhaft, notwendig, schadensverursachend, verdient, gebührend
- ÜG.:
- lat. debitus PsM, (delictum) BrTr, (reus) BrTr, PsM
- Vw.:
- s. be-, ent-, gelt-, ge-, misse-, reht-, selp-, un-
- Hw.:
- vgl. mnl. schuldich, mnd. schüldich
- Q.:
- Lei, LAlex, PsM, RvZw, RWchr3, StrAmis, ErzIII, LvReg, HlReg, DvAPat, DSp, SHort, Kreuzf, HvBurg, HvNst, Apk, Ot, EckhI, EckhII, EckhV, Parad, STheol, BDan, EvB, MinnerII, EvA, Tauler, WernhMl, Gnadenl (FB schuldec), AHeinr, Baumgart, BdN, Berth, Boner, BrTr, BuchdKg, Chr, Elis, Gen (1060-1080), GenM, Gl, Had, HartmKlage, Heimesf, Iw, Kchr, KlKsr, Kulm, KvWEngelh, KvWSilv, KvWTroj, LS, Mai, Martina, Parz, PassI/II, PassIII, PKchr, PrOberalt, RbBasel, Roth, SchwPr, SchwSp, Spec, StatTrient, SteiermLdr, StrassbP, StRAugsb, StRFreiberg, StrKarl, StRMeran, StRMünch, StRStrassb, StRZürich, SüklV, Teichn, Trist, Urk, UvS, Walth, WeistGr, WeistÖ, Winsb
- E.:
- ahd. skuldīg* 97, sculdīg, Adj., schuldig, verpflichtet, schuldend; s. mhd. schult
- W.:
- nhd. schuldig, Adj., schuldig, Schuld habend, mit Schuld behaftet, DW 15, 1901
- R.:
- schuldic sīn an: nhd. schuld sein (V.) an, Veranlassung sein (V.) für
- ÜG.:
- lat. debere STheol, teneri STheol
- R.:
- des tōdes schuldic sīn: nhd. „des Todes schuldig sein (V.)“, den Tod verdienen
- R.:
- sin schuldic geben: nhd. sein Unrecht eingestehen
- R.:
- einen schuldic geben: nhd. einen für schuldig erklären
- L.:
- Lexer 187c (schuldec), Hennig (schuldec), WMU (schuldic 2 [1227] 680 Bel.), LexerHW 2, 811 (schuldec), Benecke/Müller/Zarncke II/2, 187a (schuldec), DRW