Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
ginen sw. V.
ginen , sw. V.
- nhd.
- gähnen, Mund aufsperren, Maul aufsperren, schnappen nach, gieren, sich begehrend zuwenden
- Vw.:
- s. ane-*, be-, er-*, über-, ūf-
- Hw.:
- s. geinen; vgl. mnl. genen, mnd. gēnen
- Q.:
- Lucid, ErzIII, LvReg, Lilie, SGPr, Tauler, Seuse, Teichn (FB ginen), BdN, Berth, Boner, En, Freid, Gauriel, Gl, HagenChr, Helbl, JPhys, LS, MillPhys, Narr, Netz, PrLeys, ReinFu, Renner, Ring, RvEBarl, SchwPr, StRBsp, Tund, UvZLanz, VEzzo (um 1120), Virg, WälGa
- E.:
- ahd. ginēn (1) 34, ginōn*, sw. V. (3, 2), gähnen, Mund auftun, schnappen, brüllen; germ. *ginōn, sw. V., gähnen; germ. *ginēn, *ginǣn, sw. V., offen sein (V.)?; s. idg. *g̑ʰē- (2), *g̑ʰə-, *g̑ʰeh₂-, *g̑ʰh₂-, *g̑ʰēi-, *g̑ʰī-, *g̑ʰeh₁i-, V., gähnen, klaffen, Pokorny 419
- W.:
- s. nhd. gähnen, sw. V., gähnen, DW 4, 1148
- L.:
- Lexer 73b (ginen), Hennig (ginen), MWB 2, 793 (ginen), LexerHW 1, 1017 (ginen), Benecke/Müller/Zarncke I, 527a (gine), LexerN 3, 212 (ginen)