Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hala ae. sw. m.
ae. sw. m.
halana: gen. pl. Gl 4,259,32 (2 Hss., darunter Wolf. Wiss. 29, 9. Jh.). 259 Anm. 12 (Sg 283, 9. Jh.). Add. II,58,34 (Le Mans 213, 9./10. Jh.). 59,25. 60,12. 61,11. 62,7. Thoma, Glossen S. 27,14; zu dem ae. Bestandteil unter ahd. Gll. vgl. Michiels S. 70, Meineke, Stud. S. 355.
Nachgeburt: halana [(mulier) invidebit viro suo ... illuvie] secundarum (idest uterus qui sequitur partum) [Walahfr. in Deut. = Deut. 28,57] Gl 4,259,32. 259 Anm. 12. Add. II,58,34. 59,25. 60,12. 61,11. 62,7. Thoma, Glossen S. 27,14.]