Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gimagên sw. v.
gi- magên sw. v. , nhd. ( älter ) gemagen; vgl. ae. gemagian ? ( vgl. Bosw.-T., Add. S. 34 ). — Graff II,611. ka-mak-: 3. sg. -et Gl 1,229,39 ( R; -&). 265,31 ( R; ca-, -&); ki-: 1. sg. prt. -eta 281,11 ( Jb-Rd; -&a); 3. sg. prt. -eta 388,67 ( Rb ). 2,313,28 ( Rb; -mͣ-). — ke-mag-: 1. sg. prt. -eta Thoma, Glossen S. 9,8; gi-: 3. sg. -at Gl 2,139,12 ( zu -a- für ê vgl. Braune, Ahd. Gr. 15 § 368 ); 3. sg. conj. -a 167,50 ( clm 6277, Hs. 9. Jh.; zu -a für ê s. o.; über dem zweiten g ein l- Schaft getilgt ); 3. pl. conj. -an 172,68 ( clm 6277, Hs. 9. Jh.; zu -a für ê s. o. ); 1. sg. prt. -eta 1,31…