Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ophertisc st. m.
st. m., nhd. opfertisch; vgl. ae. offrungdisc. — Graff V,462.
oppher-tisca: nom. oder acc. pl. Gl 2,455,1 (2 Hss., Paris Nouv. acqu. lat. 241, Hs. 11. Jh. u. clm 14395, Hs. 10. Jh.; lat. gen. pl.).
Polsterliege für eine Götterstatue während eines Opferrituals: opphertisca gotapetta [sed quid macellum pingue] pulvinarium (Glosse: lectisternium vocat pulvinarium qui in templo ponebatur quando augurium quaerebant per sacrificium) [... criminor? Prud., P. Rom. (X) 1056].