Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
milten sw. v.
sw. v., mhd. milten, milden; ae. mildian; vgl. ae. miltsian. — Graff II,726.
milt-: 1. sg. -iu T 89,1; 2. sg. imp. -i 61,1. 85,2. 92,2. 107,2. 111,1. 115,1 (2); -enne inf. dat. sg. 99,4; -anti part. prs. 2; -enti 92,4; 3. sg. prt. -ita 44,1. 53,14. 79,14. 115,2.
Mitleid, Erbarmen mit jmdm. haben: a) mit Dat. d. Pers.: gisehenti tho thie menigi miltita in, uuanta sie uuarun giuueigite videns autem turbas misertus est eis, quia erant vexati T 44,1 (zu in als Dat. Plur. neben im vgl. Ausg. S. 355). far in thin hus zi thinen inti sage uuelihhu thir truhtin teta inti miltita thir vade in domum tuam ad tuos et narra quanta tibi dominus fecerit et misertus est tui 53,14. zuene blinte ruofente ...: milti uns, Dauides sun! duo caeci clamantes ... miserere nostri, fili David! 61,1. uzganganter gisah mihhila menigi, inti miltita iru inti heilta iro siohhon exiens vidit turbam multam, et misertus est eius et curavit languidos eorum 79,14. miltiu dero menigi, bidiu iu dri taga thuruhuuonent mit mir misereor turbae, quia ecce triduo iam perseverant mecum 89,1; ferner: 85,2. 92,2. 99,2. 107,2. 111,1. 115,1 (2). 2 (alle misereri); b) auch mit Gen. d. Pers. (nach lat. Vorbild?): oba thu uuaz mugis, hilf uns miltenti unser sed si quid potes, adiuva nos misertus nostri T 92,4. ni gilamf thir zi miltenne thines ebenscalkes, soso ih thir milti uuas? non ergo oportuit et te misereri conservi tui, sicut et ego tui misertus sum? 99,4.
Abl. miltida.
Vgl. Gutmacher, Beitr. 39,64.