Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firknussen sw. v.
fir- knussen sw. v. , mhd. verknüsen. — Graff IV,573 f. fir-chnuss-: 1. sg. -u I 6,2; 3. pl. -ent Gl 1,601,67 ( M, 3 Hss. ); -int 66 ( M ); -chunussent: dass. 68 ( M ); -chnus-: 3. sg. -it 2,459,12 ( 2 Hss., 1 Hs. -v-); 3. pl. -ent 1,601,64 ( M, 2 Hss., 1 Hs. -v-); -int 65 ( M ); inf. -in Npw 136,9; 2. sg. prt. -itos Gl 1,615,36 ( M, 2 Hss. ); -itost 36/37 ( M, 2 Hss., 1 Hs. -c h -). Festschr. Leid. S. 95 ( M; -n- über c übergeschr. ); 3. pl. prt. -itvn Gl 2,602,47 ( M ); 3. sg. prt. conj. -iti 1,690,63 ( M; lat. fut. ); part. prt. -it 503,63 ( M ); acc. pl. m. -ite Npw 144,14; fer-: 3. sg. -e…