Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
wuofen sw. V. (1a)
wuofen , sw. V. (1a)
- nhd.
- weinen, klagen, trauern, wehklagen, beweinen, jammern, heulen
- ne.
- weep (V.), lament
- ÜG.:
- lat. deflere Gl, flere Gl, MH, luctificus (= wuofenti)? Gl, luctuosus (= wuofenti) Gl, lugere Gl, N, NGl, more lymphatico (= wuofenti) Gl, plangere Gl, MF, plorare Gl, MF, ploratus (= wuofenti)? Gl, ululare Gl, MF
- Vw.:
- s. *fir-, ir-
- Hw.:
- vgl. as. wōpian*
- Q.:
- Gl (765), MF, MH, N, NGl
- E.:
- germ. *wōpjan, sw. V., weinen, schreien; idg. *u̯āb-, V., rufen, schreien, klagen, Pokorny 1109
- R.:
- wuofenti, (Part. Präs.=)Adj.: nhd. jammernd, sich in Trauer verzehrend
- ne.
- lamenting (Adj.)
- ÜG.:
- lat. lmore lymphatico Gl, uctuosus Gl
- L.:
- ChWdW8 331b (wuofen), ChWdW9 981a (wuofan), 2, 981a (wuofen)
- Son.:
- Tglr Rb = großes Reichenauer Bibel-Glossar (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. IC = XCIX), Wba02 = Samanunga (Wien, Österreichische Nationalbibliothek Cod. 162)