Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
ruogen sw. V. (1a)
ruogen , sw. V. (1a)
- nhd.
- rügen, beschuldigen, anklagen, sich beschweren, gestehen
- ne.
- blame (V.)
- ÜG.:
- lat. accusare Gl, NGl, O, T, addici (= sih ruogen) Gl, interpellare Gl
- Vw.:
- s. fir-
- Hw.:
- vgl. as. wrōgian*
- Q.:
- Gl (765), NGl, O, OT, T
- I.:
- Lbd. lat. accusare?
- E.:
- germ. *wrōgjan, sw. V., „rügen“, schelten, anklagen, streiten; s. idg. *u̯rōk-, Sb., Rede, „Rüge“, Pokorny 1163?; vgl. idg. *u̯er- (6), V., sagen, sprechen, Pokorny 1162
- W.:
- mhd. rüegen, ruogen, sw. V., melden, mitteilen, sagen, tadeln, anklagen
- nhd.
- rügen, sw. V., rügen, beschuldigen, tadeln, DW 14, 1412
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 7, 1256 (ruogen), ChWdW8 244a (ruogen), ChWdW9 691a (ruogen), EWAhd 7, 777
- Son.:
- Tgl006 = Salzburger Hieronymus-Glossen (Salzburg, Sankt Peter, a VII 2), TrT01 = Salzburger Cura-Glossar (Sankt Florian, Stiftsbibliothek III 222 B), TrT09 = Salzburger Cura-Glossar II (Wien, Österreichische Nationalbibliothek Cod. 949)