Eintrag · Köbler Ahd. Wörterbuch
bluoen sw. V. (1a)
bluoen , sw. V. (1a)
- nhd.
- blühen, in voller Kraft stehen, aufblühen, erblühen, sich entfalten, zu voller Stärke entwickeln
- ne.
- flourish (V.)
- ÜG.:
- lat. efflorere Gl, florere Gl, N, floridus (= bluoenti) Gl, (flos) O, vernare Gl
- Vw.:
- s. fir-, gi-, ir-
- Hw.:
- vgl. anfrk. blōion*, as. blōian
- Q.:
- Gl (Ende 8. Jh.), N, O
- E.:
- s. germ. *blōjan, st. V., blühen, quellen; vgl. idg. *bʰel- (4), *bʰlō-, Sb., V., Blatt, Blüte, blühen, sprießen, Pokorny 122
- W.:
- mhd. blüejen, blüen, sw. V., blühen
- nhd.
- blühen, sw. V., blühen, DW 2, 154, DW2 5, 481
- R.:
- bluoenti, (Part. Präs.=)Adj.: nhd. blühend
- ne.
- flowery, blooming
- ÜG.:
- lat. floridus Gl
- L.:
- Karg-Gasterstädt/Frings 1, 1227 (bluoen), ChWdW8 92a (bluoen), ChWdW9 181a (bluoen), EWAhd 2, 207
- Son.:
- Tglr Rb = großes Reichenauer Bibel-Glossar (Karlsruhe, Badische Landesbibliothek Aug. IC = XCIX)