Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firknussen sw. v.
sw. v., mhd. verknüsen. — Graff IV,573 f.
fir-chnuss-: 1. sg. -u I 6,2; 3. pl. -ent Gl 1,601,67 (M, 3 Hss.); -int 66 (M); -chunussent: dass. 68 (M); -chnus-: 3. sg. -it 2,459,12 (2 Hss., 1 Hs. -v-); 3. pl. -ent 1,601,64 (M, 2 Hss., 1 Hs. -v-); -int 65 (M); inf. -in Npw 136,9; 2. sg. prt. -itos Gl 1,615,36 (M, 2 Hss.); -itost 36/37 (M, 2 Hss., 1 Hs. -ch-). Festschr. Leid. S. 95 (M; -n- über c übergeschr.); 3. pl. prt. -itvn Gl 2,602,47 (M); 3. sg. prt. conj. -iti 1,690,63 (M; lat. fut.); part. prt. -it 503,63 (M); acc. pl. m. -ite Npw 144,14; fer-: 3. sg. -et 109,5 (uer-, -n- aus o korr.); 2. sg. prt. -etest 101,11 (uer-, -n- aus o korr.); 3. pl. prt. -itun Gl 2,602,47 (M); part. prt. dat. sg. m. n. -itemo 388,49 (-chn-). — fir-cnus-: 3. sg. prt. -ita Gl 2,662,57; fvr-: part. prt. dat. sg. m. n. -itemo 393,46; fer-: 3. sg. -et 4,147,3 (Sal. c).
Verschrieben: fer-chusitemo: part. prt. dat. sg. m. n. Gl 2,411,27 (l. ferchnusitemo, Steinm.); fir-ohnuusint: 3. pl. 1,601,65/66 (M; zweites -u- undeutlich); verstümmelt: ..nussu: 1. sg. F 34,7 (Ausg. konjiz. forch-). 1) etw., jmdn. zer-, zusammenschlagen, zerstoßen, zerdrücken, zerschmettern, zerstören, zugrunde richten: a) eigentl.: firchnvsent [infantes eorum (sc. Babyloniorum)] allidentur (6 Hss. allident) [in oculis eorum, Is. 13,16] Gl 1,601,64. firchnusiti [ipse dominus] conteret [eos (sc. gentes) ante faciem nostram, 1. Macc. 3,22] 690,63 (5 Hss. firliosan). ferchnusitemo relisa [fronte lignum dissilit, Prud., P. Cass. (IX) 48] 2,388,49. 393,46. ferchnusitun [in exiguo panis fragmento parvulos inhaerentes et ex ipso, cui inhaeserant, suspensos] elidebant [in terram, Ruf., Hist. eccl. III,6 p. 203] 602,47. fircnusita [ut (Hercules) ... monstra manu geminosque premens] eliserit [angues, Verg., A. VIII,289] 662,57. erino portun ih firchnussu, iisnine grindila firbrihhu portas aereas conteram et vectes ferreos confringam I 6,2 = F 34,7; — hierher wohl auch: ferknuset inlidit Gl 4,147,3; b) übertr.: firchnusit wirt [usquequo affligitis animam meam, et] atteritis (Hs. atteritur) [me sermonibus? Job 19,2] Gl 1,503,63 (6 Hss. giharmscarôn). firchnusitos allisisti [nos in manu iniquitatis nostrae, Is. 64,7] 615,36. Festschr. Leid. S. 95. ferchnusitemo [dulcis odor (der Luxuria) ... ferratos ... toros] obliso (Glosse: fracta) [robore (Glosse: fortitudine) mulcet, Prud., Psych. 331] Gl 2,411,27; substant.: alle firchnusite rihtet er uf dominus ... erigit omnes elisos Npw 144,14 (Np firknisten); — ferner: Npw 101,11 (alidere). 109,5 (Np conterere). 136,9 (alle Np firknisten). 2) (etw.) herauspressen, von Abstraktem: firchnvsit [(das Blasen auf der Flöte) murmur tenerum] sublidit [voce minuta, Prud., Apoth. 848] Gl 2,459,12.