Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firklenken sw. v.
sw. v. — Graff IV,563.
fir-klenkit: 3. sg. Gl 1,222,26 (K).
Verschrieben: far-slecnkit: 3. sg. Gl 1,222,26 (Ra; -c- beruht möglicherweise auf dem Rest eines in e korr. offenen a, oder verschr. für i, vgl. Splett, Stud. S. 319 f.).
niederhauen, -metzeln: obtrunkat (K, Ra noch dazu occidit, R bistumbalôn).
Vgl. klanka.