Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
vertuon an. v., part. adj.
ver-tuon an. v. BMZ vertun, aufbrauchen, verzehren, abs. virtûnde lûderêre Schb. 339,2. 5. 10. 344,2. 15, tr. Walth. Mai , Barl. Pass. ( H. 33,22. 369,31). Myst. den scaz Kchr. D. 373,4, den rîchtuom Ls. 1. 528,354, ein guot ib. 2. 619,13. Prag. r. 14, 21. 136,119, die kost Chr. 10. 182,20, den wîn v. Ukn. 400 1359 . vertet ich verne guot, ich mac gewinnen anderʒ hiure Konr. lied. 32,282. er vertet swaʒ er gewan Hpt. 6. 498,47. der wênic hât und vil vertût Schb. 344,10. herre wirt, waʒ hân wir vertân? Ga. 3. 250,2008. sper v. Parz. Wig. Lieht. Er. 2584. Orl. 6563. 8517. Ulr. Wh. 213 a . Krone …