lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

bône

mhd. bis lat. · 9 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 9 Wörterbücher
Anchors
15 in 9 Wb.
Sprachstufen
6 von 16
Verweise rein
19
Verweise raus
55

Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

bône stswf.

Bd. 1, Sp. 325

bône stswf. BMZ bohne Walth. ein keʒʒel bônen vol Msh. 3,255 b . 336 b . wer sol vür dich die herten bônen eʒʒen ib. 279 a . erweiʒ, bône, linse Freid. 122,15 ; bes. etw. wertloses, geringes ( Zing. neg. 417 ff. ) Walth. Trist. Neidh. (wol drîer bônen wert 239,56). Priesterl. 661. Bit. 3919. ouch was ir stimme verwandelt nindert als ein bône j.Tit. 5081. der dunket sich mêr denne drîer bônen wert Msh. 3,245 b . ich wendeʒ niht mit dem, daʒ man schelt von einer halben bônen Aw. 1,54. der wiget gein dem smacke des himels als eine bône tuot gein der goldes crône Mart. 248 a . sam ein berc gein ei…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    BÔNEst. swf.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +4 Parallelbelege

    BÔNE st. u. swf. bohne ( Gr. 1,95. Graff 3, 127 ). waʒ êren hât frô bône daʒ man sô von ir singen sol Walth. 17,25 und L…

  2. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    bone

    Mnd. Handwb. (Lübben/Walther) · +5 Parallelbelege

    bone, m. und f. 1. Bühne, jede bretterne Erhöhung. 2. die Decke eines Zimmers, Boden, Stockwerk.

  3. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    bone

    Frühneuhochdeutsches Wb. (FWB)

    1. ›Bohne‹.; 2. phras.: nicht die/eine bone ›(überhaupt) nichts‹.

  4. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Bone

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Bone ( Bona ), Arrondissementshauptstadt in der alger. Provinz Konstantine, östlich von Algier, an der Mündung der Sebus…

  5. modern
    Dialekt
    Bō²nePl. Pl.

    Westfälisches Wb.

    Bō²ne ⟨ meist › bō²ne ‹, Pl. › bō²nen ‹ ; „ Bonnen “ ( Det Hd , Wal Ha ); Dimin. meist bo²n(e)ken, Pl. bo²n(e)kes; Ndgr.…

  6. Latein
    bone

    Mittellateinisches Wb.

    bone v. bonus (bene). Heßler

Verweisungsnetz

1135 Knoten, 1134 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 7 Hub 2 Kompositum 1119 Sackgasse 7

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit bone

122 Bildungen · 111 Erstglied · 10 Zweitglied · 1 Ableitungen

bone‑ als Erstglied (30 von 111)

Bone, Aug. Friedr

DWBQVZ

--- der vereinigten Niederlande staat, in deroselben historischer ... beschreibung. Jena 1671 . ---

Bonebard(i) N

Idiotikon

Bonebard(i) N. Band 4, Spalte 1317 Bonebard(i) N. 4,1317

Bonebed

Meyers

bone·bed

Bonebed , Trümmergestein, bestehend aus oft zersplitterten Knochen, insbes. Zähnen, von Wirbeltieren und aus Koprolithen (s. d.), die meist …

Bonefazi

ElsWB

Bonefazi [Pónəfátsi Henfli. ] Bonifaziustag (5. Juni). An B. setzt m e r Bo h ne n . — Schweiz. 4, 1317.

boneficium

MLW

boneficium v. beneficium . Heßler

bonefideus

MLW

? * bonefideus , -a, -um . (fort. ad instar vocis bonememorius formatum, cf. J. Vielliard, Le latin des diplômes royaux. 1927. p. 123sq.) fi…

Bonefurz

GWB

bone·furz

Bonefurz auch -tz sprechender Figurenname in Entwürfen für das PersVerz zu HanswurstsHochz Dramatis personae von Hans Wurstens Hochzeit .. D…

bonehase

LW

bone·hase

bonehase, Bönhase, d. i. der ohne das Meisterrecht erlangt zu haben, heimlich sein Handwerk betreibt.

b²neken

WWB

bone·ken

bo²neken. „ bOenken mit Bohnen (Vitzbohnen, Zwergbohnen) spielen. Sie werden, wie anderwärts Knicker oder Geldstücke, in ein Grübchen geworf…

Bonelli

Meyers

bon·elli

Bonelli , 1) François André , Zoolog, geb. 1784 zu Cuneo in Piemont, gest. 18. Nov. 1830 als Professor der Naturgeschichte in Turin, schrieb…

Bonellĭa

Meyers

Bonellĭa , s. Sternwürmer .

bonememorius

MLW

bonememorius , -a, -um . qui bonae memoriae est — seligen Angedenkens : Dipl. Merov. I 84 p. 74,46 -us bonememorius proavus noster Dagoberct…

Bō²nenakker

WWB

Bō²nen-akker mit Bohnen bepflanztes Flurstück, auch FlN: „ Bohnacker “ ( Ahs Ab ). Men soll di’n Boann-acker upjaagen ( Ben No = RakersGV 13…

Bō²nenbast

WWB

bonen·bast

Bō²nen-bast ⟨ „ Baunenbast “ ( Det Ni ), „ -bass “ ( Det Kl ), „ Bäunenbäste “ ( Mes Fi) ⟩ „die Faser, die man bei grünen Bohnen abzieht“ (F…

Bō²nenbedde

WWB

bonen·bedde

Bō²nen-bedde ⟨ „ Bäo(h)nenbedde “ ( Lem Am Lo ), Boªnen- Ben Hi , „ Bohnenbettken “ ( Asd Dü Gs), -bäddeken ( Mep Fl) ⟩ „Ein Beet Fitz(e)boh…

Bō²nenblad

WWB

bonen·blad

Bō²nen-blad (wilde) Bōnnblre Froschlöffel, Alisma natans sind gaut fr de Fraulǖe Bbr Ba = Vehslage 13.

Bō²nenblek

WWB

bonen·blek

Bō²nen-blek ⟨ „ Bohnenbliäk “ ( Alt Gl ), „ Bouhnenbliëck “ ( Enr Ve) ⟩ „Ein Beet Fitz(e)bohnen (Vietsbohnen)“ (Frbg.).

Bō²nenbǖdel

WWB

bonen·buedel

Bō²nen-bǖdel ⟨ „ Bohnen- “ ( Enr Es ), „ Baunen- “ (Mark), Lem Bg , „ Bäonen- “ ( Lüb Hh , Lip Hansen ); › -bǖl ‹ ⟩ wörtl. Bohnenbeutel; in …

Bō²nenbuk

WWB

bonen·buk

Bō²nen-buk ⟨ › bō²nen- ‹ ; „ -bock “ ( Min Sh Wh ), „ -buck “ ( Lüb Is , Lin Be) ⟩ 1. Bohnenkäfer ( Min Wh = Meyer 204). — 2. Kinderschreck:…

bone als Zweitglied (10 von 10)

dōnerbône

MNWB

doner·bone

dōnerbône , donner- , f. , sedum telephium; crassula maior, Fetthenne.

merbône

Lexer

mer·bone

mer-bône f. meerbohne ( umbilicus Veneris Nemn. 3,379 ). Myns. 94.

vigebone

KöblerMnd

vige·bone

vigebone , F. Vw.: s. vīcbōne* L.: Lü 479a (vigebone)

vikbône

MNWB

vikbône „lupinus”, „marsilium”, Vicia faba und Lupinus albus; weiße Bohne, Same der getrockneten Fruchthülse von Lupinus albus (auch schon P…

vitbône

MNWB

vit·bone

vitbône (nur in Glossaren) „marsilium”, „lupinus”, „faba egyptiaca”, „ficus laxativa”. Vgl. vikbône.

vîthbone

KöblerMnd

vîthbone , Sb. Vw.: s. vitbōne L.: Lü 482a (vîthbone)

wulvebone

KöblerMnd

wulvebone , F. Vw.: s. wulvebōne*

Ableitungen von bone (1 von 1)

gebone

LW

ge-bone, n. Gebühne, Stockwerk, Gebälk.