Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
bekor swv.
1. schmecke, koste, lerne kennen.
a. mit genit. dô di himeliske maget gesmahte unt bechorte von Gabrîêlis worte der oberisten suoʒe Mar. 120. des (stoufes) müeʒ wir alle bichorn aneg. 19,55. des urspringes bekorn Tund. 59,24. — des tôdes bekorn Diemer 87,14. pf. K. 44,5. 162,4. Flore 2407 S. sîn anker heten niht bekort ganzes lands noch landes ort Parz. 14,29. Tismas der helle nie bekorte W. Wh. 68,27. vgl. Reinh. 913. diu herzen diu dîn hânt bekort Gfr. lobges. 76,9. swer nie liep gewan, der bekorte ouch leides nie Flore 1179 S. vgl. anm. zu 2618. Marjâ diu sünde nie bekort MS. 2,170. a.
b. mit accus. er bekor denn ê die bitterkeit der wurzen Bon. 4,12. — manec man den tôt bekorte Lanz. 158. nu hân ich wol ir valsch bekort das. 921.
c. mit untergeordnetem satze. diu liute hânt ein sprichwort: an dem ende wirt bekort wie der mensche hât gelebt Mart. 22.
2. prüfe, versuche.
a. mit accus.
α. ohne weitern zusatz. daʒ uns der tievel bechoren welle Karaj. 91,13. daʒ du dînen hêrren niht solt bechorn aneg. 37,68. werde wir bekort mêr dan uns lieb ist Leys. pr. 136,21.
β. mit präpositionen. wolde an im gern bekorn sîner stæten sinne kraft Barl. 297,40. dar an ir herze was bekort Pass. 234,40. sîn herze wart mit haʒʒe bechort Exod. fundgr. 86,16. mit lêre eʒ manigen man bekort Barl. 137,6 Pf. den bekorte der tûfel mit unkûscheit myst. 69,21. daʒ er nâch der tohter wart sêre bekort Mai 21,28. swaʒ in zu valscheit bekort Pass. 4,47.
b. mit infin. wie ofte er bekorte den jungelinc erwenden Flore 2618. vgl. ich kor.