Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
nenne swv.
1. nenne, gebe einen namen, rufe oder nenne bei seinem namen. ichn weiʒ, wie ich in iu nenne Iw. 215. nennet mir die drî man das. 156. — er was genant Hartman das. 10. iwer vater was der künec Urîên genant das. 53. 159. dâ zen Burgonden, sô was ir lant genant Nib. Z. 2,13. diu burc was ze Santen genant das. 4,14. ob si die stat erkanden, daʒ si s'im rehte nanden Trist. 3824. wie er aber genennet wære, daʒ kündet uns daʒ mære das. 318. der dâ wirt was genant Iw. 165. — im wart ofte genant got und her Gâwein das. 183. eʒ wart vil dicke von in sîn bester vriunt her Gâwein an der bete genant das. 182. er wart mir anders niht genant wan daʒ ein lewe mit im ist das. 220. swie dicke wir heilich nennen, wolle wirʒ reht erkennen, sô ist eʒ doch ein einich wort vateruns. 956. — si sint geheiʒen und genant Silv. 1490. der tihten wol geheiʒen ist und iemer ist alsô genant troj. bl. 1. c. wie geheiʒen und genant ir schœniu tohter wære das. bl. 94. a. daʒ er solte Pârîs geheiʒen werden und genant das. bl. 117. a. — swaʒ nie kom in sîn gedâht, daʒ wirt vür wâr ûf in genant, gegen ihn ausgesagt, Teichn. 157.
2. ernenne zu etwas, erkläre für etwas, mit präpositionen. sol man den vür einen wîsen nennen Walth. 22,20. daʒ man in nande zem besten inme lande Erec 2580. er mac sich selben nennen zem aller schadhaftestem man W. Wh. im leseb. 429,11. daʒ er den übel tæte, die Crist ze gote nanden unde abgot niht erkanden Barl. 14,13. vgl. haimburger handfeste 272. dô er daʒ beste in geriet, swaʒ man zu tugende nande Pass. K. 18,15. daʒ was dem grimmen Hagene gar zem tôde genant hiess ihm der tod, hiess ihm so viel wie sterben, Nib. Lm. 1440,4; den geschraubten und wenig passenden ausdruck an letzterer stelle erklärt die reimnoth des überarbeiters. — dar zuo hôrt i'n nennen, das hörte ich von ihm sagen, man solt in wol erkennen, daʒ er den prîs über mänegiu lant hete alein zuo sîner hant Parz. 21,29. man mac wol jehn 'sus striten sie', der se bêde nennen wil ze zwein. si wârn doch bêde niht wan ein: mîn bruodr und ich daʒ ist éin lîp Parz. 740,27.