Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
sprunc stm.
1. sprung. ahd. sprung Graff 6,398. wilt du lân loufen dînen muot, sîn sprunc der vellet dich Walth. 37,25. einen sprunc springen s. ich springe. seht her an mîne sîten junc: diu tuot noch mangen geilen sprunc MS. 2,82. b. si tæt nâch vröuden einen sprunc enbor über ir amîs hô krone 293. a. daʒ er vor dem degen junc nam manegen snellen sprunc das. 265. a. daʒ ors nam bezîte sînen sprunc sô wîte Parz. 611, 14. dô was al sîn vreude ouch blint, die von im ê nam wîten sprunc Pass. K. 254,67. hete wol ir vollen sprunc in der tugende rîcheit das. 176,8. diu gotheit kan lûter sîn, si glestet durch der vinster want, und hât den heleden sprunc gerant, der endiuʒet noch enklinget, sô er vom herzen springet Parz. 466,22. — der lewe lief nâch dem schuʒʒe wan drîer sprünge lanc Nib. 879,3. swie wîter sprunge er pflæge das. 2211,1. — der eber ensprunge gie Albr. 19,414. under im gie in sprunge sîn ors krone 92. a. Wigal. 394. er lie sîn ors ensprungen varn Lanz. 2989. daʒ herze fuor in sprüngen gar Walth. 99,19. in sprunpen drin erspringen Ls. 2,203. daʒ ors gienc mit sprunge Dietr. 35. b. W. Wh. 368,26. den wurf brach mit sprunge diu maget sie sprang weiter als sie geworfen hatte Nib. 436, 2. der hirʒ ist gezal über berge unde tal hinnen unde ennen mit manegen sprungen Genes. D. 113,7. von sprunge im sprunge varn MS. 2,39. dô ir lop von sprunge flouc das. 1,86. a. sô mich daʒ ors von sprungen truoc Gregor. 1426. mîn herze von sprunge vert und ist reht als ein vogel vrî troj. s. 89. c. von sprunge varn Tit. 15,145. 25,83. alsô lebt wir her von sprunge mit freude und wünneclîchem spil warn. 3042. diu doch von sprungen niht beliben, diu ors Parz. 37,21. er huob sich zem sprunge enbor das. 567,12. der lewe het sich ûf diu bein gesmogen reht sam er stüende ze sprunge krone 130. a. im stât der vuoʒ ze sprunge Frl. 119,19. er lie sîn ors ze sprunge gân Wigal. 2464. gâhes zeime sprunge mit einem sprunge spranc er ûf den esterich Flore 5832.
2. das hervorspriessen, bildl. ursprung. die bluomen stânt nâch wunsche in sprunge Frl. FL. 12,24. dâ von ist mir vil unbekant ir schînes sprunc, ir schines ort wo er anfängt, wo er endet frauend. 1,19.