Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
inbintan st. v.
st. v.; vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 77; vgl. nhd. einbinden. — Graff III, 135.
Praes.: in-pint- (Pa), -pind- (K): -it 3. sg. Gl 1,186,24.
Part. Praet.: in-punt-an: Gl 1,186,26 (PaK), mit fehlendem n-Strich -put-: ebda. (Ra).
anbinden, einbinden: insnirahit inuuintit inpintit innectit involvit illigat (Hs. inl-) Gl 1,186,24. zazocan inpuntan innixa illigata (Hs. inl-) 26. Liegt Nachahmung des lat. in- vor? vgl. anabintan.