lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

lust

as. bis spez. · 28 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

AWB
Anchors
36 in 28 Wb.
Sprachstufen
11 von 16
Verweise rein
422
Verweise raus
300

Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch

lust st. m. f.

Bd. 5, Sp. 1419
lust
st. m. f., mhd. lust m. f., nhd. lust; as. lust f., mnd. mnl. lust m. f.; afries. lust; ae. lust m.; an. lyst f., losti m.; got. lustus m. — Graff II,285 f.
lust: nom. sg. Gl 1,203,31 (R). 2,163,46 (clm 6277, 9. Jh.). 318,15 (Fulda Aa 2, 9./10 Jh.). 331,8 (clm 14747, 9. Jh.; lat. acc. sg.). 459,19 (2 Hss.; lat. dat. pl.). 551,40. O 1,1,17. Npgl 7,10; dat. sg. -]i Gl 2,293,19 (M). 307,33 (Rb). 637,31. 647,43. S 316,4. 6 (oder dat. pl.? Hs. lusti, vgl. Steinm. u. Beitr. 76,541). 20 (alle Würzb. B.). O 2,11,34; -]e Gl 2,67,27. T 13,6; -] Npgl 12,4; acc. sg. -] Gl 2,551,43. 634,14; nom. pl. -]i O 3,7,63; gen. pl. -]o S 327,9 (Hss. BC). 330,5. 331,4; dat. pl. -]in Gl 2,638,26. S 316,6 (Würzb. B.). 324,34 (Lorscher B.). 326,16. O 5,2,10. 3,13. Npgl 106,12; -]on S 89,20 (die Endg. -on als Rest der u- Dekl., vgl. dazu Braune, Ahd. Gr.15 § 219 Anm. 1 oder wegen Reims?). 319,39 = Wa 17,13 (zur Endg. vgl. Gallée, As. Gr.3 § 328); -]en 127,62; acc. pl. -]i Gl 2,231,56 (S. Flor. III. 222 B. Wien 949 f. 115b, beide 9. Jh.). O 5,10,30. 14,7; -]e Gl 2,551,45. Npgl 17,39. 67,30.
Eindeutig Mask.: lust: nom. sg. S 153,30; acc. pl. -]a T 131,19 (zur Flexion nach der a-Dekl. vgl. Franck, Afr. Gr.2 § 143).
Eindeutig Fem.: lust: nom. sg. Gl 1,316,13 (Rb). 2,180,23 (clm 21525, 9. Jh.). 220,59 (clm 18550, 9. Jh.); gen. sg. -]i 653,8; dat. sg. -]i S 316,21 (Würzb. B.); acc. pl. -]i O 5,7,36. 1) Lust, Verlangen, Begehren, Wunsch: a) allgem.: cauuurt siniu edo lust siniu [sin autem male, statim in foribus peccatum aderit? Sed sub te erit] appetitus [eius, Gen. 4,7] Gl 1,316,13. luste [fortunae prioris] affectu [desiderioque tabescis, Boeth., Cons. 2,1 p. 24,4] 2,67,27. in lusti [dum ab alienorum] (Hs. in) appetitu [compescitur, quandoque ad propria contemnenda perducatur, Greg., Hom. I,5 p. 1453] 307,33. lust [zu: in illis (den leiblichen Wonnen)] appetitus [placet, experientia displicet, oder zu: in istis (den geistigen Wonnen)] appetitus [vilis est, et experientia magis placet, oder zu: in illis] appetitus [saturitatem, saturitas fastidium generat, oder zu: in istis autem] appetitus [saturitatem, saturitas appetitum parit, ebda. II,36 p. 1618] 318,15 (in einem alphabet. Glossar). uuilo ł lust [non habeatis facultatem peccandi, tamen adhuc habetis] affectum [Hier. in Matth. 7,24 p. 50] 331,8. ir birut fon fater diuuale inti lusta iuuares fater uuollet ir tuon desideria patris vestri vultis facere T 131,19; b) spez.: sündhafte Lust, Begierde, Wollust, körperliches Verlangen, Trieb (oft in Beichten): lust venerem [certis repetunt armenta diebus, Verg., G. II,329] Gl 2,634,14 (nach Gl.-Wortsch. 6,196 noch Gl. cupido). trohtine gote almahtigen bigiho mina sunta ... in abulge, in abunste, in lusti, in chelegiridu S 316,4. ih gihu, daz ih mih selbon mit lustin inti mit argen uuillon ... biuual int giunsubrida 324,34, ähnl. 326,16; ferner: Npgl 106,12 (Np concupiscentia); — mit attribut. Gen.: bigiho mina sunta ... in lustin ougono, in uuillelustin, in lustin orono [vgl. per concupiscentiam oculorum aut per voluptuosam aurium delectationem, Beitr. 76,541] S 316,6. ih gifrumita uncusg imo site sodomitico ente mih rinento in minan lidin in lusti ubilero gitrogo 20. thie nalles fon bluote noh fon fleiskes luste noh fon gommannes uuillen, ouh fon gote giborane uuarun qui non ex sanguinibus neque ex voluntate carnis T 13,6. thaz gras sint akusti, thes lichamen lusti [vgl. foenum ... concupiscentia carnalis intelligitur, Beda u. Alc. zu Joh. 6,10] O 3,7,63. den slaf minnot der fient . der ze tode leitet . der ist in carnali delectatione (in des lichamen lust) Npgl 12,4; ferner: 7,10 (Np delectatio). 67,30 (Np concupiscentia); — mit attribut. Adj. arg, armalîh, fleisclîh, ubil, uueroltlîh ausdrücklich negativ bewertet: an diu bezeinet ez den fiant, der des mannis muot spenit ze din uueriltlihen lusten diabolicis pompis et theatralibus voluptatibus delectari S 127,62. ih uuirdu gote almahtigen bigihtig ... nides, bisprachido, ubilero lusto 327,9 (Hss. BC, Hs. A gilust). thaz (der Segen) scirme mih in brustin fon armalichen lustin O 5,3,13. ih irfichto carnales delectationes (fleiscliche luste) Npgl 17,39; ferner: S 316,21. 319,39 = Wa 17,13. 330,5. 331,4. 2) heftige, lebhafte Regung, Leidenschaft, leidenschaftliche Glut (der Liebe): lust [in scabie etenim] fervor [viscerum ad cutem trahitur, Greg., Cura 1,11 p. 12] Gl 2,163,46. lusti [ut (die Rede des Seelsorgers) inter] passiones [medias uno quidem ductu transeat, ebda. 3,36 p. 97] 231,56. lusti [quia ea aetas] a calore [iuventutis deficit, ders., Hom. I,19 p. 1512] 293,19. lust [tum quia non totum spes salva interficit] ignem (Glosse: amorem, PL 60) [Prud., Symm. II,1075] 551,43. irlosscan luste [nam] resides [quandoque] faces (Glosse: amoris, PL 60) [adolere licebit, ebda. 1076] 45. lusti [adgnosco veteris vestigia] flammae (vgl. agnoscere maritalis coniugii ardorem, Serv.) [Verg., A. IV,23] 653,8. 3) Freude, Wonne, Vergnügen: da ist einmuoti, aller mamminde meist, der stilliste lust, diu sichere rawa S 153,30. thie dati man giscribe: theist mannes lust zi libe O 1,1,17. theih iamer frawo lusti gilaze in mino brusti 5,7,36 (vgl. auch Ahd. Wb. 3,1280 s. v. frô). ther stad bizeinot lusti thes sines libes festi 14,7; ferner: 2,10. 10,30; — in der Verbindung: mit (...) lusti(n): der afar trinchit daz (sc. uuazzer) min, then lazit der durst sin: iz sprangot imo’n pruston in euuon mit luston S 89,20. irsezz ih iz (das Haus) mit lusti in thrio dago fristi O 2,11,34. 4) Verlockung, Versuchung, Reiz: lust [sed mox ... suavibus] illecebris (Glosse: delectationibus, PL 59) [nimium blandita refrixit, Prud., Apoth. 906] Gl 2,459,19. lustin [nec nemorum patitur meminisse nec herbae dulcibus illa quidem] illecebris [Verg., G. III,217] 638,26 (nach Gl.-Wortsch. 6,197 noch Gl. blandimentum). 5) Üppigkeit, Übermaß, auch Ausschweifung: lust luxus Gl 1,203,31. lusti gifluszidu [hoc faciunt (die Viehzüchter), nimio ne] luxu (vgl. propter luxuriem segetum, Serv.) [obtunsior usus sit genitali arvo, Verg., G. III,135] 2,637,31 (nach Gl.-Wortsch. 6,196 noch Gl. crassitudo). lusti gimachot [at domus interior regali splendida] luxu (vgl. modo abundantia: alibi luxuria, Serv.) instruitur [ders., A. I,637] 647,43. 6) Unklar: vnstatigiu lust [quia ad virtutis statum dum] fluxa consuetudo [non erigitur, Greg., Cura 1,11 p. 11] Gl 2,180,23. 220,59 (vgl. dazu die Bed. ‘natürliches Bedürfnis’ in Mlat. Wb. 1653,56 s. v. consuetudo). lust [nec requies datur ulla toris, quibus innuba caecum] vulnus [... suspirat femina, Prud., Symm. II,1074] 551,40 (vielleicht zu 2?).
Komp. ana-, erd-, firin-, hugu-, huor-, leid-, minna-, uueralt-, uuilli-, uuola-, uuunni-, zartlust; Abl. lustîg, lustlîh, lustsam; lusten, lustôn; vgl. lustisôn, un-, ur-, zurlust. [Montoto]
6980 Zeichen · 288 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    lustst. F. (u)

    Köbler As. Wörterbuch

    lust , st. F. (u) nhd. Lust ne. lust (N.), desire (N.) ÜG.: lat. desiderium BSp, (exultatio) H, (gaudere) H Vw.: s. firi…

  2. 8.–11. Jh.
    Altenglisch
    lustst. M. (a?) (u?)

    Köbler Ae. Wörterbuch · +1 Parallelbeleg

    lust , st. M. (a?) (u?) nhd. Lust, Verlangen, Vergnügen ÜG.: lat. desiderium Gl, voluntas Gl, GlArPr Vw.: s. firen-, un-…

  3. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    lust

    Althochdeutsches Wörterbuch · +4 Parallelbelege

    lust Gl 4,100,1 s. luist.

  4. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    LUSTstm. stf. m. f.

    Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke) · +5 Parallelbelege

    LUST stm. stf. lust. goth. lustus m. , ahd. lust f. Gr. 2,22. Ulfil. wb. 113. Graff 2,285. 1. gelüsten, begierde. mîn mu…

  5. 1200–1600
    Mittelniederdeutsch
    lustsw. M., st. M., F.

    Köbler Mnd. Wörterbuch · +4 Parallelbelege

    lust , sw. M., st. M., F. nhd. Lust, Verlangen, Begierde, Gelüst, Begehren, körperlicher Trieb, Vergnügen, Freude, Genus…

  6. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Lust

    Adelung (1793–1801) · +6 Parallelbelege

    Die Lust , plur. doch nur in einer einzigen Bedeutung, die Lüste. 1. Die Äußerung der anschauenden Erkenntniß des Angene…

  7. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Lust

    Goethe-Wörterbuch

    Lust beim jungen Goethe einmal (AkkSg) in älterer (oberdeutscher 1) ) mask Form ‘Lusten’ 53,21 Vs 49 ; annähernd 1300 Be…

  8. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Lust

    Meyers Konv.-Lex. (1905–09)

    Lust heißt die der Unlust entgegengesetzte, nicht weiter definierbare Modifikation des Gefühls (s. d.). Entgegen der dur…

  9. modern
    Dialekt
    Lust

    Schweizerisches Idiotikon · +5 Parallelbelege

    Lust Band 3, Spalte 1474 Lust 3,1474

  10. Sprichwörter
    Lust

    Wander (Sprichwörter)

    Lust 1. Auf Lust folgt (leicht) Unlust. Frz. : Plaisir engendre deuil. ( Cahier, 1391. ) Holl. : Uit lust volgt onrust. …

  11. Spezial
    Lust

    Deutsch-Ladinisch (Mischí)

    Lust f. (-, Lüste) 1 (leichtes Bedürfnis) vëia (vëies) f. 2 (Gelüst) gola (goles) f. , vëia (vëies) f. 3 (Verlangen) vëi…

Verweisungsnetz

554 Knoten, 602 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 18 Hub 6 Wurzel 8 Kognat 32 Kompositum 478 Sackgasse 12

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit lust

603 Bildungen · 465 Erstglied · 119 Zweitglied · 19 Ableitungen

lust‑ als Erstglied (30 von 465)

Lust(e)li(n)sspil

Idiotikon

Lust(e)li(n)sspil Band 10, Spalte 148 Lust(e)li(n)sspil 10,148

Lustgarten

SHW

Lust-garten Band 4, Spalte 453-454

lustabebrechunge

KöblerMhd

lust·abebrechunge

lustabebrechunge , st. F. nhd. „Lustabbrechung“, Abstinenz, Enthaltsamkeit ÜG.: lat. abstinentia Gl Q.: Gl (14./15. Jh.) E.: s. lust, ab, br…

lustabebrechære

KöblerMhd

lust·abebrechære

lustabebrechære , st. M. nhd. „Lustabbrecher“, Abstinenter ÜG.: lat. abstinens Voc Q.: Voc (14./15. Jh.) E.: s. lust, ab, brechen W.: nhd. D…

lustäszig

DWB

lust·aeszig

lustäszig , adj. mit appetit zu essen, appetitreizend: sie ( die frau ) ist sein lustesziger senf, sein senfiger lust. Garg. 72 b .

lustaftich

MNWB

lust·aftich

° lustaftich , adj. , freudevoll (Könemann 297). S. noch lusthaftich.

lûstaren

EWA

lust·aren

lûstarenAWB sw.v. I, im Abr (1,191,29 [Pa, Kb, Ra]), Gl. 1,510,17 (Ende des 8./Anfang des 9. Jh.s, alem.) und weiteren Gl.: ‚auf- merksam zu…

Lustauftritt

GWB

lust·auftritt

Lustauftritt für eine Freudenszene Wir holten ein Fuhrwerk ein .. hier aber gab es einen Lust- und Erkennungsauftritt, denn es war mein [ Go…

lustbad

DWB

lust·bad

lustbad , n. thermae voluptariae, nymphaea. Stieler 77 .

lustbærecheit

Lexer

lust-bærec-heit stf. ib. lust, wolgefallen, freude Myst. (2. 635,25). Jer. 24 b . S.Gall. chr. 25 ;

lustbar

DWB

lust·bar

lustbar , adj. 1 1) lust habend, freudig: sei lustbar etwas guts zu lernen, der schnöden lust dich zu entfernen. Simpl. 1 (1713) , 98 (= 1, …

lustbarkeit

DWB

lustbar·keit

lustbarkeit , f. 1 1) anmut, lieblichkeit; auf eine gegend bezogen ( vgl. lustbar 2): er wirt ire wûste breit setzin als ein lustberkeit und…

Lustbarkeiten

Meyers

Lustbarkeiten , öffentliche , wie Schau- und Vorstellungen, Musikaufführungen, bei denen kein höheres künstlerisches Interesse obwaltet, Tan…

lustbarlich

DWB

lustbar·lich

lustbarlich , adj. lust, vergnügen gewährend: welche für lustbarliche köstliche geneschige speisz ... jr gelt und guot ubermäszig auszgiesze…

lustbârlĩk

MNWB

lustbar·lik

° lustbârlĩk , adj. , freudevoll, l. gārden (Staphorst I 4, 110); verwöhnt, delicatus (SL: Halb. Bibel Jer. 49, 4).

Lustbartǟt

Idiotikon

Lustbartǟt Band 3, Spalte 1477 Lustbartǟt 3,1477

lustbau

DWB

lust·bau

lustbau , m. bau zur lust: materialien zu einem lust- und zierbau. Butschky Patm. 661 .

lustbaum

DWB

lust·baum

lustbaum , m. festbaum ( vgl. lust 5, e ), maibaum: kaum war der lustbaum eingekeilt, so fingen geiger und tänzer an. J. Paul leben Fibels 1…

lustbedürftig

GWB

lust·beduerftig

lustbedürftig Der Mensch ist so ein lust- und hülfsbedürftiges Wesen, daß man ihm nicht verargen kann, wenn er sich überall umsieht, wo er i…

lustbeet

DWB

lust·beet

lustbeet , n. beet zum vergnügen ( im gegensatz zum nutzbeet): sie eilte dem bunten lustbeete zu, von welchem wir hergekommen waren. Thümmel…

lust als Zweitglied (30 von 119)

fullust?

KöblerAnfrk

*fullust? , st. F. (i) Hw.: vgl. as. fullust*, ahd. folleist (2) Son.: amfrk. MNPsA fullust adiutorium 7, 11 Leiden = Schottius = MNPsA Nr. …

Herzenslust

RDWB1

Herzenslust f nach ~ сколько душе угодно идиом. ; щедро; сколько влезет разг. ; вовсю; во всю ивановскую идиом. , разг. ; как кому-л. заблаг…

Unlust

RDWB1

Unlust f нежелание, неохота, отвращение ein Unlustgefühl überkam ihn - его охватило отвращение, у него всё сжалось внутри

Verlust

RDWB1

Verlust m потеря kein großer ~ - потеря невелика etw. ist mit geringen Verlusten gelaufen - обойтись малой кровью идиом. пропажа den ~ der P…

abendlust

DWB

abend·lust

abendlust , f. eine lust, die man sich zur abendzeit macht; auch heiszt in einigen städten so der ort, wo man sich dazu sammelt.

analust

AWB

anal·ust

analust st. f. — Graff II, 289. ana-lusti: dat. sg. O 1,4,42. Wohlgefallen, Freude an etw.: gikerit er ( der Täufer ) ... thaz herza fordron…

augenlust

DWB

augen·lust

augenlust , f. oculorum voluptas, augenweide: du menschenkind, ich wil dir deiner augen lust nemen durch eine plage. Ezech. 24, 16 ; der aug…

baulust

DWB

bau·lust

baulust , f. aedificandi studium: und so ward auch an uns die alte bemerkung wahr, dasz gegenwart eines baumeisters baulust errege. Göthe 31…

belust

MNWB

bel·ust

belust s. lust Lust, Ergötzlichkeit.

erdlust

AWB

erd·lust

erdlust st. f. ; vgl. nhd. erdenlust. — Graff II, 289. erd-luste: dat. sg. Npgl 103,35. irdische Lust, Begierde: sundige geslifen aba terren…

Êßlust

Adelung

ess·lust

Die Êßlust , plur. car. die Lust, das Verlangen zu essen, der erste Grad des Hungers; ein Wort, welches einige Neuere für das ausländische A…

farlust

KöblerAs

far·lust

farlust , st. F. (u?) (i?) nhd. Verderben, Verlust ne. ruin (N.), loss (N.) Hw.: s. *liosan?; vgl. ahd. firlust* (st. F. (i)) Q.: H (830) E.…

firenlust

KöblerAe

firen·lust

firenlust , st. M. (a?) (u?) nhd. sündige Lust, Unzucht ÜG.: lat. luxuria E.: s. firen, lust L.: Hall/Meritt 119b, Obst/Schleburg 310b

firinlust

AWB

firinlust st. f. ; as. firinlust ( m. Holthausen, As. Wb. S. 20 gegen -lusta Wadst., Glossar S. 239; s. u. ); ae. firenlust. — Graff II, 290…

firlust

AWB

fir·lust

fir- lust st. f. , mhd. ver-, vlust, nhd. verlust m. ; as. farlust f., mnl. verlust n. ; got. fralusts f. — Graff II,266. for-lust: nom. sg.…

fleischeslust

DWB

fleisch·es·lust

fleischeslust , voluptas, appetitus carnis: wie dise reine magt sich schwanger können finden, und wie ohn fleischeslust disz wonnekindelein …

follust

KöblerAhd

foll·ust

follust , st. F. (i) Vw.: s. folleist (2)

formenlust

KöblerMhd

formen·lust

formenlust , st. M. nhd. Schönheit Q.: WvÖst (1314) (FB formenlust) E.: s. form, lust W.: nhd. DW2- L.: Lexer 484c (formenlust), FB 404a (fo…

fullust

KöblerAhd

full·ust

fullust , st. M. (a?, i?), st. N. (a) Vw.: s. folleist* (1)

fyrenlust

KöblerAe

fyrenlust , st. M. (a?) (u?) Vw.: s. firenlust

G(e)lust

Idiotikon

G(e)lust Band 3, Spalte 1476 G(e)lust 3,1476

gartenlust

DWB

garten·lust

gartenlust , f. lust im garten und was dieser dient: gartenlust, lustgänge, lustgesesze, topiarium opus ex arborum ramis aut foliis inter se…

gelust

DWB

gel·ust

gelust , m. f. n. nebenform zu lust. 1 1) ahd. gilust, dann gelust ( auch schon glust) mit lust frei wechselnd in gleicher häufigkeit, für c…

gilust

AWB

gil·ust

gi- lust st. m. f. , auch ? gi- lusti st. n. , mhd. gelust m. f., nhd. gelüst; as. gilust ( vgl. Gallée, Vorstud. S. 101; s. u. ), mnd. gelu…

Ableitungen von lust (19 von 19)

belust

MNWB

belust s. lust Lust, Ergötzlichkeit.

belusten

DWB

belusten , n. voluptas, behagen, lust: das ganze reich auf dich schaut mit belusten. v. Birken G. 223 ; Augustus mond, man raubt uns dein be…

belustung

DWB

belustung , f. voluptas: wir sollen darinnen belustung suchen. Hans Jacob Veler, Regensb. 1525 . C b .

erluste

BMZ

erluste swv. süeʒen twalm erlusten süße betäubung durch lust hervorbringen? Frl. ML. 25,2.

erlusten

DWB

erlusten , erlüsten , delectare, 1 1) tr. dasz den inneren menschen dhein gsatz noch wort also erlustet als das wort gottes. Zwingli 1, 62 ;…

gelust

DWB

gelust , m. f. n. nebenform zu lust. 1 1) ahd. gilust, dann gelust ( auch schon glust) mit lust frei wechselnd in gleicher häufigkeit, für c…

geluste

Lexer

ge-luste swm. BMZ begierde, gelüsten Trist. ebenso

gelusten

MNWB

gelüsten , gelusten , swv. , Lust haben (an etw., nach, zu); belieben, gefallen; mî gelüstet ênes dinges mir beliebt, gefällt, ich habe Lust…

gelustlich

DWB

gelustlich , nebenform zu gelustig, mhd. ( s. Lexer 1, 831 ) z. b. glustliche varwe Mone schausp. d. m. 1, 334 , wechselnd mit glustic, auch…

luste

Lexer

luste prät. s. lusten, lüsten;

unlust

DWB

unlust , f. , gs. von mnd. lûst ' aufmerksames zuhören, stille ' ( as. hlust, ags. hlyst, an. hlust, afries. hlest, mnl. lust), zu 2 losen t…

unlusten

DWB

unlusten , verb. , gegentheil von lusten; Fischer schwäb. wb. 6, 201 : uns unlustet uber dise leichten speys erste d. bibel 4, 79, 35 ( 4. M…

unlustlich

DWB

unlustlich , adj. adv. , gth. v. lustlich. mhd. unlustlich. mnl. onlustelijk. gth. v. lustlich 2: ain ödes, unlustlichs dOerfflin Albr. v. E…

urlust

DWB

urlust (ur- C 4 c) Nietzsche 1, 41 .

urlusten

KöblerAhd

urlusten , sw. V. (1a) nhd. verleiden, verdrießen, ekeln, überdrüssig sein (V.) ne. disgust (V.) ÜG.: lat. taedere Gl Q.: Gl (Anfang 9. Jh.)…

verlust

DWB

verlust , m. f. das abhanden kommen, das abhanden gekommene, im goth. fralusts, alts. farlust, ahd. farlust Graff 2, 266 , mhd. verlust, dan…

verluste

BMZ

verluste swv. mich verlustet mir beliebt M. B. 4,393. 25,441. Schmeller 2,511.

verlusten

DWB

verlusten , verlüsten , verb. verlangen empfinden, fortbildung von lusten ( theil 6, 1329). impers. es verlustet mich: er wolle uns verer ni…

verlustlich

Lexer

ver-lustlich adj. = verlusteclich, perdibilis Dfg. 425 a . Troj. 25215 var. verlustlîcher dach Crane 274. 328 ( u. anm. ) 3307 ;