Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
firinlust st. f.
st. f.; as. firinlust (m. Holthausen, As. Wb. S. 20 gegen -lusta Wadst., Glossar S. 239; s. u.); ae. firenlust. — Graff II, 290.
firin-lust: nom. sg. Gl 1,140,13 (Pa K). 141,13 (R). 203,32 (K). 205,15 (K; oder acc.? Vgl. u. 2). 267,17 (K). 320,23. 321,60 (3 Hss.). Beitr. 73,272; nom. pl. -]i S 30,41 (Wk, 9. Jh.); gen. pl. -]io 309,6 (abair. B., 9. Jh.). 323,6 (Lorscher B., 9. Jh.); -]eo 310,13 (S. Emm. Geb., Hs. A, 9. Jh.); -]o ebda. (Hs. B, 10. Jh.); ferun-lust: nom. sg. Gl 4,149,5 (Sal. c; „firinlust und unlust gemischt?“ Steinm. z. St.).
Mit Übertritt in die ô-Stämme: firin-lustono: gen. pl. S 318,9 = Wa 16,12. 1) sündhafte Lust, Begierde: a) allgem.: firinlust kiuurt unreht voluptas oblectatio Gl 1,267,17. ik iuhu ... firinlustono S 318,9 = Wa 16,12. ih giu nides, abunstes ..., firinlustio, ... geili S 323,6; b) spez.: geschlechtliche Lust, Begierde: uncaraisni mistat hoara unchust edo firinlust unchuski flagitium deformitas adulterium vitium vel libido turpi(tu)do Gl 1,140,13; c) Glossenwort: firinlust libido Gl 1,141,13. 4,149,5, oder beide zu b? 2) Ausschweifung, üppiger, ausschweifender Lebenswandel: unlust (verschr. für urlust, das Pa hat?) firinlust luxus, luxuria Gl 1,203,32. uinnit firinlust lascivitur luxuriatur 205,15 (nach Splett, Stud. S. 290 hat der Glossator wohl luxuriatus gelesen. Oder hat er an f. habêt gedacht?). firinlust [primae autem eius soboles (der superbia), septem nimirum principalia vitia, de hac virulenta radice proferuntur: scilicet inanis gloria, invidia, ira, tristitia, avaritia, ventris ingluvies,] luxuria [Greg., Mor. in Job 31,45 p. 1035] 2,320,23. 321,60. Beitr. 73,272. ista sunt criminalia peccata ...: uitia carnis acusti thes lichamen. inmunditia unhreinitha. fornicatio huar. luxuria firinlusti S 30,41. truhtin, dir uuirdu ih pigihtik ... unrehteru firinlustio in muose, in tranche enti in unrechtemo slafe 309,6. 310,13.
Abl. firinlustlîh; vgl. auch firinlustîgo.