Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
firinlust st. f.
firinlust st. f. ; as. firinlust ( m. Holthausen, As. Wb. S. 20 gegen -lusta Wadst., Glossar S. 239; s. u. ); ae. firenlust. — Graff II, 290. firin-lust: nom. sg. Gl 1,140,13 ( Pa K ). 141,13 ( R ). 203,32 ( K ). 205,15 ( K; oder acc.? Vgl. u. 2). 267,17 ( K ). 320,23. 321,60 ( 3 Hss. ). Beitr. 73,272; nom. pl. - ] i S 30,41 ( Wk, 9. Jh. ); gen. pl. - ] io 309,6 ( abair. B., 9. Jh. ). 323,6 ( Lorscher B., 9. Jh. ); - ] eo 310,13 ( S. Emm. Geb., Hs. A, 9. Jh. ); - ] o ebda. ( Hs. B, 10. Jh. ); ferun-lust: nom. sg. Gl 4,149,5 ( Sal. c; „firinlust und unlust gemischt? “ Steinm. z. St. ). Mit Über…