Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
lantmarka st. f.
st. f., mhd. lantmarke, -marc, nhd. (älter) landmark; mnd. mnl. lantmarke; ae. landmearc; vgl. an. landamark n. — Graff II,848.
lant-marcha: nom. sg. Gl 1,149,15 (R).
begrenztes Gebiet, Stück Land: lantmarcha erdmarcha funiculum territorium.