Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
hengist st. m.
st. m., mhd. heng(e)st, nhd. hengst; as. hengist, mnd. hingest, mnl. hengst, hinxt; afries. hengst, hanxt; ae. hengest; vgl. an. hestr. — Graff IV,964.
heng-: nom. sg. -ist Gl 3,78 Anm. 6 (SH A). 260,36 (SH a 2). 356,1. 411,60 (Hd.). 450,11. 669,9. 53. 716,54 = 422,23. 4,43,24 (Sal. a 1, 6 Hss.). Hbr. I,309,582 (SH A); -est Gl 3,145,65 (SH A, 2 Hss.). 445,22. 692,18 (2 Hss.). 4,43,26 (Sal. a 1); -st 3,79,59 (SH B). Hbr. I,147, 442 (SH A); acc. sg. -ist Gl 3,10,17 (C); heing-: nom. sg. -ist 79,58 (SH A, 5 Hss.). 201,59 (SH B); -est 79,57 (SH A, 2 Hss.). 145,66 (SH A, 2 Hss.). 260,36 (SH a 2). 448,12 (cgm 5248,2, 9. Jh.); hingist: dass. 367,28. 29 (Jd, das ahd. Wort silbengetrennt für zwei Glossen gesetzt).
Verschrieben: ehngest: nom. sg. Gl 2,707,44 (11. Jh.).
verschnittenes Pferd, Wallach: hengist cantherius (Hss. cantarios, 1 Hs. dazu ęquos castratos) Gl 4, 43,24. cantherius (Hss. auch cant-, cand-, canc-, -erus, -arus) 2,707,44. 3,78 Anm. 6. 445,22. 669,9. canterius mannus 367,28. 29 (als hin/gist silbengetrennt auf die beiden Lemmata verteilt, danach caba idem). castanus (gemeint cantarius) ł spado 448,12. caballus 356,1. spado 260,36. 450,11. 716,54 = 422,23. spado callus castratus eunuchus 669,53. hengist equum 10,17. caba heingist vel ungula caballi 79,57. Hbr. I,147,442. Gl 3,201,59 (vgl. Hbr. II,58,62). spado vel caba hengst vel ungula caballi 79,59 (vgl. Hbr. II,58,61/62, s. auch 559,1). spado ureuur et callus et castratus similiter et eunuchus atque hengest 692,18. hengest eunuchus vel spado 145,65. Hbr. I,309,582. Gl 3,411,60. — Für die Wiedergabe von eunuchus und spado mit hengist ist an eine Übertragung von hengist auf den kastrierten Mann zu denken. Das scheint bei Gl 3,145,65 und Hbr. I,309,582 vorzuliegen, da die Glosse unter Bezeichnungen für menschliche Gebrechen steht; Gl 3,669,53 und 692,18 sprechen dagegen für den Wallach. Da spado Gl 3,450,11. 716,54 von der Glossenumgebung her ebenfalls als Wallach gesichert wird, ist es möglich, daß auch in den anderen Fällen spado unabhängig von der Glossenumgebung als Tier verstanden wurde.
Abl. hengesten.
Vgl. Palander, Tiern. S. 89 ff.