Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ougenlioht st. n.
st. n., nhd. augenlicht; vgl. an. augljós. — Graff II,147.
ougen-lieht: acc. sg. NpNpw 37,11 (Np getrennt geschr.).
übertr.: Fähigkeit zur Erkenntnis des Heils (vgl. ouga 5 u. lioht 3, Ahd. Wb. 5,1151 f.) im Gegensatz zu geistiger Verblendung (vgl. blintî 1b a. a. O. 1,1217 u. muotblintî a. a. O. 6,881 f.): mennisco habeta ougen lieht . unz er got habeta. Do in got ferliez . do ingieng imo daz lieht . do begonda er uuesen in tenebris (in finstri) [vgl. lumen oculorum ipsius (Adams) ipse deus erat; quem cum offendisset, fugit ad umbram, Aug., En.; quia postposito veritatis lumine, in tenebras decideram peccatorum, Brev.].