Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
ougenlioht st. n.
ougenlioht st. n. , nhd. augenlicht; vgl. an. augljós. — Graff II,147. ougen-lieht: acc. sg. NpNpw 37,11 (Np getrennt geschr. ). übertr.: Fähigkeit zur Erkenntnis des Heils ( vgl. ouga 5 u. lioht 3, Ahd. Wb. 5,1151 f. ) im Gegensatz zu geistiger Verblendung ( vgl. blintî 1b a. a. O. 1,1217 u. muotblintî a. a. O. 6,881 f. ) : mennisco habeta ougen lieht . unz er got habeta. Do in got ferliez . do ingieng imo daz lieht . do begonda er uuesen in tenebris (in finstri) [ vgl. lumen oculorum ipsius ( Adams ) ipse deus erat; quem cum offendisset, fugit ad umbram, Aug., En.; quia postposito veritatis …