Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
harmo sw. m.
harmo sw. m. , mhd. harme; as. harmo ( s. u ). — Graff IV,1033. Alle Belege im Nom. Sing. har-a-mo: Gl 1,341,32 ( 2 Hss., darunter Sg 283, 9. Jh. ). 343,28 ( 3 Hss., darunter Sg 9. Sg 295, beide 9. Jh., letztere korr. - a m). 348,54 ( M, 3 Hss. ). 366,15 ( Sg 296, 9./10. Jh. ). 4,255,35 ( 7 Hss., darunter Wolf. Wiss. 29, 9. Jh. ). Anm. 1. Add. II,58,19 ( Le Mans Ms. 213, 9./10. Jh. ). 59,18. 60,7. Lehm., Studien S. 53 ( Kassel, Astr. fol. 2, 9. Jh. ); -e-: Gl 3,453,19. 4,255, 37. — harm-o: Gl 1,343,27 ( S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh. ). 348,54/55 ( M, 6 Hss. ). 2,377,27. 3,35,3. 81,33 ( SH A, 3…