Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
inheima st. f.
st. f., inheim st. m. n. — Graff IV,950.
in-heim-: dat. pl. -on Gl 2,55,51 (3 Hss.). 4,315,19. O 1,18,12. 2,9,28. 5,9,20. Npgl 90,10; -un ZfdA. 99,94 (Wien 271, 10. Jh.); -heimmon: dass. Gl 2,65,4 (Sg 844, 10. Jh.). 72,15 (clm 18765, Gll. 9. u. 10. Jh.; in heĩmon).
Verschrieben: in-heiminon: dat. pl. Festschr. Ford S. 304,7 (Neapel IV G 68, 9. Jh.; zu -in- für -m- vgl. ebda. S. 311 f.); vgl. aber Splett, Ahd. Wb. I,1,372 s. v. inheimin?
Heim, Wohnung, Wohnsitz: inheimon [respicio nutricem meam cuius ab adulescentia] laribus [obversatus fueram Philosophiam, Boeth., Cons. 1,3 p. 8,5] Gl 2,55,51. 4,315,19. Festschr. Ford S. 304,7. ZfdA. 99,94. inheimmon laribus obversatus fueram i. commoratus [zu: ebda.] Gl 2,65,4. in heimmon laribus (in domo) [ebda.] 72,15; — Wohnort, Heimat: vom Paradies: wir eigun iz firlazan; thaz mugun wir io riazan joh zen inheimon io emmizigen weinon [vgl. a regione etenim nostra superbiendo, inoboediendo ... discessimus; sed necesse est, ad eam flendo ... appetitum carnis refrenando redeamus, Hrab. zu Matth. 2,12] O 1,18,12. ni thuhta mih, theih quami, thaz sulih win wari, odo io in inheimon zi suazeren goumon 2,9,28; — von der irdischen Heimat, Jerusalem: ouh wiht thu thes nirknaist, thaz niuenes giđan ist in thesen inheimon? [vgl. non cognovisti, quae facta sunt in illa his diebus? Luc. 24,18] O 5,9,20; — bildl.: dar (im Himmel) neirreichent dih neheiniu ubel. Noh nehein uilla nehabet sih dar dinemo gezelte . so iz hier teta . unz du uuare in tabernaculo passibilis carnis (in dien inheimon inphintliches fleiscis) Npgl 90,10.
Vgl. heima, faterheima, -heim.