Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
huora sw. st. f.
sw. st. f. (zu -rr- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 262), mhd. huore, nhd. hure; mnd. hôre, mnl. hoere; ae. hóre; an. hóra; vgl. aber Splett, Ahd. Wb. I,1,414 s. v. huora f. u. huora st. sw. f. — Graff IV,1011.
hora: nom. sg. Gl 1,196,13 (K). — hoara: nom. sg. Gl 1,140,11 (PaK). 196,13 (Pa); huarr-: gen. sg. -un 541,27 (Rb); acc. sg. -un O 3,17,8; huorr-: nom. sg. -a Gl 1,344,41 (Sg 295, 9. Jh.). 645,6 (M); -e 3,187,11 (SH B; -uo-); acc. sg. -un 1,354,35 (2 Hss., 1 Hs. Sg 299, 9. Jh., 1 -uo-); acc. pl. -a Nb 11,24 [12,17]; -un Gl 2,527,35; huoirra: nom. sg. 3,425,20 (Schlettst., 12. Jh.; zu -irr- vgl. Schatz, Ahd. Gr. § 262); huor-: nom. sg. -e 3,17 (Voc.; zu -e aus -ia vgl. Braune, Ahd. Gr.14 § 226 Anm. 1 u. § 58 Anm. 1); dat. sg. -on Thoma, Glossen S. 14,36; nom. pl. -un T 123,6. 7; gen. pl. -ono S 309,6 (abair. B.). 310,12 (S. Emm. Geb., Hs. A); dat. pl. -un T 97,7 (u korr. in o, Anm.); acc. pl. -a Gl 1,538,61 (M, Wien 2732, 10. Jh.); hovrra: nom. sg. 3,141,47 (SH A, Trier 31, 13. oder 12. Jh.). — hurr-: nom. sg. -a Gl 1,344,41 (Sg 9, 9. Jh.). 2,735,31 (Zürich Rhein. 99a, 9. Jh.). 3,187,10 (SH B, S. Blasien, 12. Jh. (?)); -e 366,6 (Jd); dat. sg. -en 1,529,19 (M, clm 17403, 13. Jh.); gen. pl. -ono S 310,12 (S. Emm. Geb., Hs. B, 10. Jh.).
Wohl verschrieben: hrru: nom. sg. Gl 1,344,42 (Stuttg. Theol. et phil. 218, 12. Jh.; das erste u scheint aus o korr., Steinm.).
hure Gl 1,351,38 (clm 17403, 13. Jh.), hovra 2,448,69 (clm 14395, Gll. 11. Jh.), huora 608,22 (Vat. Pal. 889, 12. Jh.) s. unter huor st. m. n. 1) Hure, Dirne: huorra lazza [ne] prostituas (Hs. prostituta) [filiam tuam, ne contaminetur terra, et impleatur piaculo, Lev. 19,29] Gl 1,344,41. smaha huorrun [scortum et] vile prostibulum [non ducent uxorem, nec eam, quae repudiata est a marito: quia consecrati sunt deo suo, Lev. 21,7] 354,35. hurren [consilium custodiet te, et prudentia servabit te ... ut eruaris a muliere aliena, et ab] extranea [, quae mollit sermones suos, Prov. 2,16] 529,19 (6 Hss. ûzeliggâra). huora [vir, qui amat sapientiam, laetificat patrem suum: qui autem nutrit] scorta [, perdet substantiam, Prov. 29,3] 538,61 (4 Hss. huor). huarrun [pretium enim] scorti [vix est unius panis: mulier autem viri pretiosam animam capit, Prov. 6,26] 541,27. huorhus huorra [aedificasti tibi] lupanar (a lupa) [Ez. 16,24] 645,6 (7 Hss. nur huorhûs). huorrun [hic tamen idem scortator nimius multaque libidine suetus rusticulas vexare] lupas (Glosse: meretrices) [interque salicta et densas sepes obscaena cubilia inire, Prud., Symm. I,107] 2,527,35. hurra [transeunte aliquando abbate Ephrem, una] prostituta (Hs. proinstituta) [... cupiens eum, si posset, ad turpem commixtionem illicere, Vitae patr. V,21 p. 598a] 735,31. huore meretrix 3,3,17. lupa meretrix, fornicatrix, scortum vel prostituta [Hbr. I,294,341] 141,47. lupa meretrix, fornicatrix vel scortum, vel nonaria vel conciliatrix, item prostituta [Hbr. II,22,425] 187,10. glis glissis meretrix (vgl. Anm.) 366,6. lena ł moecha 425,20. iose huoron unrechto niatan [numquid] ut scorto abuti [debuere sorore nostra? Comm. in Gen. = Gen. 34,31] Thoma, Glossen S. 14,36. thin sun ther thar fraz alla sina heht mit huorun qui devoravit substantiam suam cum meretricibus T 97,7. thie firnfollun man inti huorun furifarent iuuih in gotes rihhe publicani et meretrices praecedent vos in regno dei 123,6, ähnl. 7 (meretrices). sie thara tho in farun ... eina huarrun brahtun, so sio in abuh thahtun [vgl. mulierem in adulterio deprehensam, Joh. 8,3] O 3,17,8. uuer liez hararin ze disemo siechen . tise geuueneten huorra ze theatro? quis permisit has skenicas . i. theatrales meretriculas accedere ad hunc aegrum? Nb 11,24 [12,17]. 2) Unzucht, Ehebruch: uncaraisni mistat hoara unchust edo firinlust unchuski flagitium deformitas adulterium vitium vel libido turpitudo Gl 1,140,11. missatat hoara incestum adulterium 196,13. truhtin, dir uuirdu ih pigihtik allero minero suntiono enti missatatio ... unrehteru fizusheiti, huorono so uuie so ih sio kiteta S 309,6. 310,12.