Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
huorâri st. m.
st. m., mhd. huorære, -er, nhd. hurer; as. huuarari (s. u.); mnd. horer(e), mnl. hoerare; vgl. ae. hóring; an. hórr; got. hors. — Graff IV,1012 f.
huar-: nom. sg. -ari Gl 1,586,48 (Ja). 2,738,10 (Sg 292, 10. Jh.); nom. pl. -era O 5,21,15; huuarari: nom. sg. Gl 2,738,10 = Wa 79,28 (Carlsr. S. Petri, 11. Jh.); huor-: dass. -ari 1,595,11 (M, 3 Hss., 1 Hs. -vo-, v aus o korr., Steinm.). 2,294,40 (M). 466,68 (2 Hss.). 3,141,36 (SH A; -uo-). 4,74,22 (Sal. a 1, 3 Hss., 1 Hs. -vo-, 1 --). Meineke, Ahd. S. 34,265 (Sal. a 1); -are Gl 3,187,3 (SH B; -uo-). 4,74,23 (Sal. a 1, 2 Hss.). 148,56 (Sal. c; --). W 51,18 (BCK); -eri Gl 1,595,12 (M); -ere 3,141,37 (SH A; -uo-). 187,3 (SH B; -uo-). 396,31 (Hildeg.; -uo-); -er 425,19 (Schlettst., 12. Jh.; -uo-). 4,74,24 (Sal. a 1, Ink., 15. Jh.). Hbr. I,293,334 (SH A; -uo-); gen. sg. -ares Gl 2,743,21 (clm 14747, 9. Jh.); nom. pl. -ara 1,595,10 (M, 3 Hss.); -are S 170,60; gen. pl. -aro Gl 1,442,44 (M, 2 Hss.); -are 45 (M, 2 Hss.); dat. pl. -arun 667,32 (M, 2 Hss.); -arin 33/34 (M); -a 32/33 (M, 2 Hss.); acc. pl. -ara 506,24 (M, 5 Hss.); -are 2,22,40 (Florenz XVI,5, 12. oder 13. Jh.); hovr-: nom. sg. -ari 294,40 (M, clm 19440, 10./11. Jh.). 3,141,36 (SH A, Trier 31, 13. oder 12. Jh.); gen. pl. -ara 2,449,1 (clm 14395, Gll. 11. Jh.); acc. pl. -ara 22,42 (Sg 242, 10. Jh.); hur-: nom. sg. -are 1,350,59 (M, 2 Hss.); -ere 3,141,37 (SH A; -v-, das erste e auf Rasur, Steinm.); -er 1,506,26 (M); gen. pl. -er 442,45 (M, clm 22201, 12. Jh.; zur Vokalapokope vgl. Matzel S. 84); dat. pl. -arin 667,34 (M, clm 13002, 12. Jh.); -aren ebda. (M); acc. pl. -are 506,25 (M, 2 Hss.); hurren: dat. pl. 667,35 (M, clm 22201, 12. Jh.).
Mit Aphärese des h: vorare: nom. sg. WA 51,18 (vgl. Sanders, Leid. Will. S. 299).
Verschrieben: huorarunt: dat. pl. Gl 1,667,33 (M, Göttw. 103, 12. Jh.); hierher wohl auch: huoara: acc. pl. 2,22,41 (Zürich C 59, 9. Jh., Gll. 10. Jh.; -u- undeutl. Steinm.). Verstümmelt: h..: Gl 1,442 Anm. 9 (M, Wien 2732, 10. Jh.). 1) Unzucht Treibender, Ehebrecher: huarari [viro cupido et tenaci sine ratione est substantia, et homini] livido (Hs. libidus) [ad quid aurum? Eccli. 14,3] Gl 1,586,48 (Vok.-Übers.). huorare [cum] scortatores [et molles sorde cenidos, qui Sodomae facinus patrabant more nefando, caerula sulphureis torrerent fulmina flammis, Aldh., De octo princ. vit. 2518] 2,22,40 (1 Hs. skirno). huorari [at si quis in fornicationis culpam ... in] adulterium (Hs. adulter) [lapsus est, Greg., Hom. I,20 p. 1520] 294,40 (Vok.-Übers.). hovrara [furta] moechorum (Glosse: Martis et Veneris) [calent ... deos catenae conligant adulteros, Prud., P. Rom. (X) 183] 449,1. huorari [ut transire suis cum sordibus] induperator (Glosse: pro imperator) [posset in aeternum caeli super ardua regnum, Prud., Symm. I,147] 466,68. huarari [habent enim pacem inter se et latrones, et] scortatores (Hs. scortator) [Acta apost. II p. 415] 738,10 = Wa 79,28. huorari moechus fornicator [Hbr. I,293,334] 3,141,36. 187,3. Hbr. I,293,334. virveniz fornicator Gl 3,396,31. lenus ł moechus 425,19. die huorare, die roubare, die trinchare, ... die sint piheftit mit des tiufalis uuerhi S 170,60. dua thir ouh in muat thin, war thie huarera sin, luginara thanne joh nithigun alle O 5,21,15; vom Teufel: so er mit gladio uerbi dei beuuaret ecclesiam, diu der gemahela ist ueri Salomonis, daz sie der ubelo huorare, id est, diabolus, niene muge corrumpere W 51,18; — Schänder, Frevler: hurare [filiam filii eius: quia caro illius sunt, et talis coitus] incestus [est, Lev. 18,17] Gl 1,350,59 (Vok.-Übers.; zu incestus ‘Frevler’ vgl. Georges, Handwb.11 2,145; 1 Hs. missihia huor, 4 Hss. huor). huorares [nomen corruptoris atque] stupratoris [hominis, Pass. Caec. p. 338] 2,743,21; — Lüstling, Lustknabe: huoraro [sed et reliquias] effeminatorum [, qui remanserant in diebus Asa patris eius, abstulit de terra, 3. Reg. 22,47] Gl 1,442,44. huorara [morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter] effeminatos (3 Hss. effeminatus) [Job 36,14] 506,24. huorara [dabo pueros principes eorum, et] effeminati [dominabuntur eis, Is. 3,4] 595,10. huorarun [non visitabo super filias vestras cum fuerint fornicatae ... quoniam ipsi cum meretricibus conversabantur, et cum] effeminatis [sacrificabant, Os. 4,14] 667,32. 2) Kuppler, Zuhälter (?): huorari lenunculus Gl 4,74,22. 148,56. Meineke, Ahd. S. 34,265; vgl. aber lenus ł moechus Gl 3,425,19 unter 1.
Komp. ubarhuorâri.