Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
gilubbi adj.
adj. — Graff II,77.
ka-lupp-: dat. sg. f. -ero Gl 2,760,21 (clm 14747, 9. Jh.); acc. sg. n. -az 619,26 (Ja); ke-: nom. sg. f. -iu 526,45 (Bern 264, 9. Jh.); gi-: dass. -iu 516,12. 544,80. 3,635,23; dat. sg. f. -ero 2,461,45 (2 Hss., 1 Hs. -v-); acc. PL. n. -iu 547,40; acc. pl. f. -a 1,655,1 (Gl. übergeschr. u. ausrad.); -lupbiv: nom. sg. f. 2,383,39; -lubbiv: dass. 386,14. 387,46 (Wolf. Wiss. 77, 9. Jh.); -lubiu: dass. 493,53; ge-: dass. -iu 516,12. 566,64.
Wohl verschrieben: gi-luphiu: nom. sg. f. Gl 2,383,39 (Göttw. 44, 11. Jh.; mit h aus b (?), vgl. die Parallelhs.; zu -ph- für p vgl. aber auch Weinhold, Bair. Gr. § 130).
vergiftet, mit Gift bestrichen: giluppa strala fenestras obliquas LXX (sc. Septuaginta) absconditas. Symmachus toxicas. Obliquae sive toxicae idcirco a sagittis vocabulum perceperunt. quod instar sagittarum angustum in aedes lumen inmittant. et intrinsecus dilatentur [zu: et] fenestras obliquas [in thalamis, Ez. 40,16] Gl 1,655,1 (vgl. Davids, Bibelgl. S. 307, zur lat. Gl. vgl. Hier. in Proph., PL 25,381 B/C). gilupbiv [sed magis aligera est, magis et] medicata (Glosse: venenata, vgl. PL 59) [sagitta, Prud., Ham. 539] 2,383,39 (1 Hs. noch toxato). 386,14 (mit Verschiebung der Gl. im Glossar zu medicato toxato, ebda. 538) 387,46. 493,53. 516,12. 526,45. 544,80. 566,64 (1 Hs. lubben). giluppero [praeceps enim volucres dum pennis transvolat auras inprovisa venit, nec stridor nuntiat ante adventum leti, quam pectoris abdita rumpat securam rapiens] medicato (Glosse: illito toxicato, vgl. PL 59) [vulnere vitam, ebda. 538] 461,45. giluppiu bismizziniu [(Amor)] lita (Glosse: arma uncta, vgl. PL 60) [tela veneno ... linquit, ders., Psych. 436] 547,40. inan traf mit stralu kaluppero [arrepto arcu] appetiit [illum sagitta] toxicata [Mem. Mich. p. 1522 D] 760,21. giluppiu toxicata 3,635,23; — substant.: Gift: kaluppaz [nec de tellure cruenta livida mortiferis vellatis] toxica [sucis, Sed., Carm. pasch. I,52] Gl 2,619,26.