lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Blaut

nur Dial. · 2 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

Alle 2 Wörterbücher
Anchors
2 in 2 Wb.
Sprachstufen
1 von 16
Verweise rein
2
Verweise raus
3

Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.

Blaut n.

Bd. 1, Sp. 938

Blaut -o- n. Blut I. das die Adern durchpulsende oder aus Wunden fließende Blut. 1. dat Blaut blubbert so rut Ha Döbb ; dat Blaut milert rut Lu Lank ; dat Blaut kem so lik rut Wi NKlost ; dat Blaut hett noch 'n bäten bulgt sich bewegt Wa; Un slogen uns dor in de Straten, Dat 't Blaut den Rönnstein lang is flaten Reut. 5, 109; Prügeldrohung: kumm rut, du Hund, ick will min Blaut mit di deilen Ro Börg ; oder: du hest woll lang' din eigen Blaut nich seihn Wa; iron. vom Trägen: dor kann 'n tweimal Blaut mit stillen Pa Lübz ; ähnl.: dee is so dumm, dor kann 'n Blaut mit stillen, dat steiht up 'n Fl…

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. modern
    Dialekt
    Blautn.

    Mecklenburgisches Wb. · +1 Parallelbeleg

    Blaut -o- n. Blut I. das die Adern durchpulsende oder aus Wunden fließende Blut. 1. dat Blaut blubbert so rut Ha Döbb ; …

Verweisungsnetz

176 Knoten, 175 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 1 Hub 2 Kompositum 172 Sackgasse 1

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit blaut

70 Bildungen · 68 Erstglied · 2 Zweitglied · 0 Ableitungen

blaut‑ als Erstglied (30 von 68)

Blautägel

MeckWBN

Wossidia Blautägel m. Blutegel: Blottägel Giese Tiern. 16. Geläufiger sind Ägel 1 , Il.

Blautaftapper

MeckWB

Blautaftapper m. Blutabzapfer; herabsetzend für den Arzt Bri. 3, 60.

blautarm

MeckWB

blaut·arm

blautarm Adj. blutarm, als Krankheit der Schafe Wa GPlast . Mnd. blôtarm.

Blautbäuk

MeckWB

Blautbäuk f. Blutbuche, fagus purpurea öft.

Blautbohn

MeckWB

blaut·bohn

Blautbohn f. Feuerbohne, phaseolus multiflorus: Blotbohnen Sta Friedl ; Syn. Prahlbohn.

Blautbrak

MeckWB

blaut·brak

Blautbrak , Blautwrak f. (?) 1. Johanniskraut, hypericum perforatorum: Blotbrack Schill. Kr. 2, 26 b ; Blautbrak, Blautwrak Ro Marl ; Blautw…

blautdöstig

MeckWBN

Wossidia blautdöstig blutdürstig Müll. Reut. 16 b .

Blauteik

MeckWB

blaut·eik

Blauteik f. eine Begonienart, begonia weltonensis Ro.

Blautfall

MeckWB

blaut·fall

Blautfall m. blutige Verwundung: 'blotval' (Wi) Nd. Jb. 45, 48 a .

blautfarw

MeckWBN

blaut·farw

Wossidia blautfarw a. Spr. blutfarbig, blutrot: rubicundus, sanguineus 'blodtrodt, blodtfarve' Chytr. 518.

Blautfink

MeckWBN

blaut·fink

Wossidia Blautfink m. 1. a. Spr. Rotschwanz, phoenicurus spec.: rubicilla 'Blodtfincke' Chytr. 383. 2. Bluthänfling, carduelis cannabina: Bl…

Blautflecht

MeckWBN

blaut·flecht

Wossidia Blautflecht f. Blutflechte, Krankheitsbezeichnung, s. Fleischflecht.

Blautfründ

MeckWB

blaut·fruend

Blautfründ m. Verwandter: 'unde wen se glick ryke Blodtfründe hebben' Gry. Wed. D 2 a .

Blautgeld

MeckWB

blaut·geld

Blautgeld n. Sühnegeld: 'blotghelt' (Wi 1407) Nd. Jb. 45, 48 a .

Blauthex

MeckWB

blaut·hex

Blauthex f. Bluthexe, Schelte für eine böse Frau Wo. Sag. 2, 299.

Blauthund

MeckWB

blaut·hund

Blauthund m. Bluthund; übertr. auf Menschen: 'de blothund Jesup' (Wi) Jb. 55, 120; vom harten Dienstherrn Ro Gres ; Klock; vom scharfen Vorm…

Blautil

MeckWB

blau·til

Blautil Pl. -en m. Blutegel, hirundo medicinalis; früher vielfach anstatt der Schröpfköpfe zur Blutentnahme benutzt, daher begehrter Handels…

Blautkauken

MeckWB

blaut·kauken

Blautkauken m. Blutkuchen, aus Schweineblut, Mehl und Rosinen oder mit Zucker zubereitet Ma Dev . Syn. Hinrichs.

Blautklump

MeckWB

blaut·klump

Blautklump m. mit Schweineblut hergestellter Kloß Schw; Blautklümp würden ok von 'n Brutwagen smäten, wenn die Hochzeit in die Schlachtzeit …

Blautkrieg

MeckWB

blaut·krieg

Blautkrieg m. blutiger Krieg: dat is 'n dullen Blautkrieg wääst Ha Lübth ; Ramm.

Blautkrut

MeckWB

blaut·krut

Blautkrut n. Blutkraut, Braunwurz 1. scrophularia nodosa: Blotkrut Niem. Idiot. 3; Siemss. Monschr. 3, 819; Nat. 2, 287; Wred. Übers. 273; P…

Blautlöse

MeckWB

blaut·loese

Blautlöse f. blutende Verletzung, nur ä. Spr.: 'dat dar wol wurde wundet, dat blotlosz het' ( Wi Brüel 1340) UB. 9, 264; 'wor gichtinge is, …

blaut als Zweitglied (2 von 2)

Aalblaut

MeckWBN

aal·blaut

Wossidia Aalblaut n. Aalblut: Aalblot is giftig Sta Stargard@Dolgen Dolg .