Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
inginnan st. v.
in- ginnan st. v. , mhd. enginnen; mnd. en(t)ginnen, mnl. ontginnen; ae. onginnan. — Graff IV,209 ff. Praes.: in-chinnet: 2. pl. Gl 1,511,39 ( Ja ); -kinn-: 3. sg. -it 92,34 ( K ). 411,65 ( Rb ). 469,7 ( Rb ); 1. pl. conj. -ames 673,60 ( M, 5 Hss. ); 3. pl. conj. -en S 253,27 ( B ); -kinen: inf. Frank, Glossen S. 104 ( Leipzig Rep. II,6, 9. Jh. ); -ginn-: 1. sg. -o Gl 1,40,23 ( K ); 3. sg. -it 92,34 ( Pa ). 188,39 ( Pa K ); part. -anti 2,249,13 ( Berl. Lat. 4 ° 676, 9. Jh. ). Praet.: in-can: 3. sg. Gl 2,249,2 ( Berl. Lat. 4 ° 676, 9. Jh. ); -kan: dass. 1,274,36 ( Jb ); -gan: dass. ebda. ( Rd )…