Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
friuntlôs adj.
adj., nhd. freundlos; mnd. vrüntlôs, mnl. vriendeloos; ae. fréondléas; an. frændlauss. — Graff II,269.
friunt-laos: Grdf. S 3,24 (Hildebr., 9. Jh.).
von den Verwandten, den Sippengenossen getrennt (?): sid Detrihhe darba gistuontun fateres mines. dat uuas so friuntlaos man.
Vgl. aber Lühr, Hildebr. II, 522 f.