Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
stuot stf.
stuot stf. BMZ md. stût ; gen. stüete, stuote, stuot —: herde von zuchtpferden, gestüte, equaria Dfg. 206 b . equigium Voc. 1482. Lampr. En. Wig. Winsb. Albr. eʒ (ros) was der selben stüete Bit. 2281. eʒ kam nie ros von einre stuot sô tiure und sô rehte guot Eracl. 1475. man sol eltiu ros zer stuote slahen Msf. 20,11. diu ros liefen lære als eʒ ein stuot wære Craon 1000. bildl. swer verræter hât vür guot, der sî reht der selben stuot Ls. 1. 435,82. wer zum êrsten ein pœsen anfang wil haben, dâ wirt das ende nimmer guet, wann es zickt ie in sein alte stuet Vintl. 2603 ; stute, equa (stûde) Voc.…