Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
gibuntilî(n) st. n.
gi- buntilî ( n ) st. n. , mhd. gebündelîn, gebündel, nhd. gebündlein. — Graff III, 138 f. ki-punt-: acc. sg. -ili Gl 1,279,37 ( Jb-Rd ); gen. pl. -alino 412,28 ( Rb ; zum Suffix vgl. Ottmann S. 20 ); acc. pl. -ili 404,14/15 ( M ). 412,52 ( Rb ); gi-: nom. pl. -ili Npw 118 De ps. gr. 6. — gi-buntile: nom. sg. Gl 4,61,6 ( Sal. a 1, 2 Hss.; vgl. aber auch gibuntil(o), -ila). — gi-bund-: nom. sg. -ili Gl 1,327,33 ( M ); acc. pl. -iliu 404,15 ( M, Engelb. I 4/11, 12. Jh. ); -vlu ebda. ( M, Zürich, Rhein. 66, 12. Jh. ); ge-: nom. sg. -ili 3,317,17 ( SH e ); -eli 300,12 ( SH d ); -el 361,33 ( Wien 9…