Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
phaffengisemidi st. n.
phaffengisemidi st. n. phaphin-gi-semide: dat. sg. Gl 1,789,41 ( M, clm 13002, 12. Jh. ); -simide: dass. 41/42 ( M, clm 17403, 13. Jh.; Stammvokal -i- des Zweitglieds aus e assimiliert ( ? ), vgl. aber Braune, Ahd. Gr. 15 § 67 Anm. 3; oder verschr.? ) zur Schreibung —ph- für f vgl. Braune a. a. O. § 132 Anm. 3. Priesterschaft, Klerus: in phaphingisemide [ pascite qui in vobis est gregem dei, providentes non coacte ... neque ut dominantes ] in cleris [ sed forma facti gregis ex animo, 1. Pet. 5,3 ] Gl 1,789,41 ( 5 Hss. phaffono gisemini , 1 Hs. phaffengisemini, 1 phaf(fa)heit ; zu lat. clerus v…