lautwandel 53 Wörterbücher · 2,7 Mio. Artikel
Wildcard · " Volltext

Aggregat · alle Wörterbücher

Gang

ie. bis spez. · 27 Wörterbücher mit Anchor-Eintrag

LothWB
Anchors
38 in 27 Wb.
Sprachstufen
11 von 16
Verweise rein
261
Verweise raus
235

Eintrag · Lothringisches Wb.

Gang m.

Bd. 1, Sp. 182a
Gang [ga fast allg.; gak Bo. D. Si. — Pl. gè] m. 1. Bewegung: das Rad isch im G. — 2. Gangart: en hot e schlamme Gank er hinkt Si. — 3. Weg: mer han e lange G. gemacht. — 4. Hausflur. — 5. Getriebe einer Mühle: So gehn de Gäng, hat der Miller gesaht, un do hat er nummeh änen gehat, un das war der Husgang Lix. (... un had nimmeh n’ änen g'had, der Stuhlgang, un der isch nit emol gang Ri.) — 6. in der Kirche der Weg, der zwischen den Kirchenstühlen zum Altar führt: im G. stehn Strafe der unartigen Kinder während des Gottesdienstes Ri. — 7. der hölzerne bedeckte Altan, an den Stockwerken der Bauernhäuser. — lux. 125 Gank; els. 1, 222 Gang.
648 Zeichen · 29 Sätze

Lautwandel-Kette

Von der indoeuropäischen Wurzel bis zur Mundart

Pro Sprachstufe der prominenteste Beleg. Klick auf eine Form öffnet das Wörterbuch.

  1. * rekonstr.
    Indoeuropäisch
    gang

    Idg. Etym. Wb. (Pokorny)

  2. 9.–12. Jh.
    Altsächsisch
    gangst. M. (a)

    Köbler Anfrk. Wörterbuch

    gang , st. M. (a) nhd. Gang (M.) (1), Schritt ne. way, step (N.) ÜG.: lat. gressus MNPs, ingressus MNPs Vw.: s. nither-,…

  3. 8.–11. Jh.
    Altenglisch
    gangst. M. (a), st. N. (a)

    Köbler Ae. Wörterbuch

    gang , st. M. (a), st. N. (a) nhd. Gang (M.) (1), Reise, Spur, Fluss, Weg, Pfad, Lauf, Ereignis, Abtritt, Bühne ÜG.: lat…

  4. 8.–11. Jh.
    Althochdeutsch
    gangst. m.

    Althochdeutsches Wörterbuch · +2 Parallelbelege

    gang st. m. , mhd. ganc, nhd. gang; as. gang, mnd. mnl. ganc; afries. gong, gung; ae. gang; an. gangr; got. gagg. — Graf…

  5. 1050–1350
    Mittelhochdeutsch
    gang

    Mhd. Handwörterbuch (Lexer)

    gang part. s. gân;

  6. 15.–20. Jh.
    Neuhochdeutsch
    Gang

    Adelung (1793–1801) · +8 Parallelbelege

    Der Gang , des -es, plur. die Gänge, das Abstractum von dem Zeitworte gehen. I. Die Handlung des Gehens, oder der Veränd…

  7. 18./19. Jh.
    Goethe-Zeit
    Gang

    Goethe-Wörterbuch

    Gang fast die Hälfte der rund 1100 Belege in Bed A 4; Kleinschr Tgb 12.10.79 B5,88,20 Lavater 18.3.[81] A als Bewegungsa…

  8. 19./20. Jh.
    Konversationslex.
    Gang

    Herder (Konv.-Lex., 1854–57) · +3 Parallelbelege

    Gang , in der Geologie mit jüngerem Gestein ausgefüllte Spalte in älterem Gesteine; enthält sie Kalk, Granit und dergl. …

  9. modern
    Dialekt
    Gang

    Elsässisches Wb. · +12 Parallelbelege

    Gang [Kà Liebsd. Hi. Mü. Su. Gebw. Dü. Molsh. Bf. Geisp. Hf. ; Kàk M. K. Z. ; Kòk Wh. ; Pl. Kak M. ; Ka Dü. ; Ke R…

  10. Sprichwörter
    Gang

    Wander (Sprichwörter)

    Gang 1. Den letzten Gang müssen wir alle gehen. Lat. : Calcanda semel via leti. ( Horaz. ) ( Binder II, 395; Philippi, I…

  11. Spezial
    Gang, der Dingem

    Dt.-Russ. phil. Termini · +2 Parallelbelege

    Gang , m der Dinge ход , м событий

Verweisungsnetz

412 Knoten, 442 Kanten

Tap auf Knoten öffnet Detail · Drag zum Umpositionieren · Scroll zum Zoomen

1-Hop 2-Hop
Filter:
Anchor 10 Hub 8 Wurzel 2 Kognat 45 Kompositum 327 Sackgasse 20

Wortbildung

Komposita & Ableitungen mit gang

570 Bildungen · 272 Erstglied · 284 Zweitglied · 14 Ableitungen

gang‑ als Erstglied (30 von 272)

gang 46

KöblerAfries

gang 46 , st. M. (a) nhd. Gang (M.) (1) ne. pass (N.) Vw.: s. del-, evel-, fior-*, forth-*, here-, hladder-, in-, kū-, land-, nither-, of-, …

Gang(s)tür(eⁿ)

Idiotikon

Gang(s)tür(eⁿ) Band 13, Spalte 1391 Gang(s)tür(eⁿ) 13,1391

Gangader

SHW

Gang-ader Band 2, Spalte 1073-1074

Gangart

SHW

Gang-art Band 2, Spalte 1073-1074

Gangbord

SHW

Gang-bord Band 2, Spalte 1073-1074

gangeln

SHW

gang-eln Band 2, Spalte 1075-1076

Gangfenster

SHW

Gang-fenster Band 2, Spalte 1075-1076

Ganglicht

SHW

Gang-licht Band 2, Spalte 1075-1076

Gangstege

SHW

Gang-stege Band 2, Spalte 1075-1076

Gangtür

SHW

Gang-tür Band 2, Spalte 1075-1076

Gangwerk

SHW

Gang-werk Band 2, Spalte 1075-1076

gangachtig

RhWB

gang·achtig

gang-achtig jaŋkətəχ Rheinb , Schleid , Monsch , Jül ; -ətsĭχ Schleid-Wildenbg Adj.: leicht beweglich, geschwind, flott; de Uhr g. mache wie…

gangan

AWB

gan·gan

gangan red. v. , gân , gên an. v. , mhd. gân, gên, gangen, nhd. gehen; as. gangan, mnd. gân, gên ( Praet. genc), mnl. gaen, gangen; afries. …

ganganti

KöblerAhd

gang·anti

ganganti , (Part. Präs.=)Adj. Vw.: s. unzi-, zi-

gangar

EWA

gan·gar

gangarariAWB m. ja-St., nur in B, GB: ‚(wandernder) Pilger; peregrinus‘ (vgl. mhd. gengære). S. gangan, -ari. – Ahd. Wb. 4, 96; Splett, Ahd.…

gangarâri

AWB

gangarâri st. m. ; vgl. mhd. gengære. — Graff IV,105. kankararum: dat. pl. S 262,12 ( B ); gangararo: gen. pl. 257,28/258,1 ( B ). ( wandern…

gangâri

AWB

gang·ari

-gangâri st. m. vgl. ingangâri, vgl. auch bigengeri.

gangarôn

AWB

gang·aron

gangarôn sw. v. — Graff IV, 105. kangerota: 3. sg. prt. Thoma, Glossen S. 5,28; gangaron: inf. Gl 2,727,55 ( M, 3 Hss. ). 731,47. — gangrota…

gangart

DWB

gang·art

gangart , f. 1 1) bergm., bei Adelung theils jede steinart die in einem gange angetroffen wird, theils das gestein das sich zwischen der erz…

gangartig

DWB

gang·artig

gangartig , bergm., in gangform auftretend: diese ( erze ) finden sich bald als schmale gangartige trümer ( so ) bald u. s. w. Veith 215 ; b…

gangarunga

AWB

ganga·runga

gangarunga st. f. gangerunga: nom. sg. Gl 1,651,39 ( clm 22 201, 12. Jh. ). Gang, Flur: gangerunga [( im Tempel ) ante gazophylacia ] deambu…

gangarāri

KöblerAhd

gangarāri , st. M. (ja) nhd. „Gänger“, Pilger, Wanderer ne. walker, pilgrim, wanderer ÜG.: lat. (peregrinus) B Vw.: s. in- Q.: B (800), GB I…

gangarōn

KöblerAhd

gangarōn , sw. V. (2) nhd. gehen, ziehen, wandern, wandeln, umhergehen, spazierengehen, umherziehen, sich aufhalten ne. go (V.), travel (V.)…

gang als Zweitglied (30 von 284)

bigang

KöblerAe

*bigang , st. M. (a) nhd. Begehen Vw.: s. land- Hw.: s. bīgėnga E.: s. bi, gang L.: Gneuss Lb Nr. 237

bluotgang?

KöblerAhd

*bluotgang? , st. M. (a?, i?) Vw.: vgl. mnd. blōtganc

firgang?

KöblerAhd

*firgang? , st. M. (a?, i?) Hw.: vgl. as. fargang*

nidargang?

KöblerAhd

*nidargang? , st. M. (a?, i?) Hw.: vgl. anfrk. nithergang*

swāsgang?

KöblerAhd

*swāsgang? , st. M. (a?, i?) Vw.: s. gi-

Alleingang

RDWB1

Alleingang m im Alleingang - в одиночку, самостоятельно, проявить частную инициативу

Fortgang

RDWB1

Fortgang m seinen Fortgang nehmen fest. продолжаться, идти свои чередом идиом. Das Gemetzel nahm seinen Fortgang. - Резня продолжалась.

Ɉahrgang

Campe

Der Ɉahrgang , des — es, Mz. die — gänge , der Gang durch ein ganzes Jahr hindurch, d. h. das Ganze derjenigen einzelnen oder zusammengehöre…

Müßiggang

RDWB1

Müßiggang m праздность, праздное времяпрепровождение (не имеет отношения к слову "ходить") Die Muße des vornehmen Mannes im alten Griechenla…

Úmgang

Campe

Der Úmgang , — es, Mz. — gänge . 1. Der Zustand und die Handlung des Umgehens. 1) Der Zustand, da etwas umgehet, sich umdrehet. Der Umgang e…

Vorgang

RDWB1

Vorgang m процесс, происходящее, происходить Wir wissen nichts über die Vorgänge in dieser Stadt. - Мы не знаем, что происходит в этом город…

Werdegang

RDWB1

Werdegang m становление биография, карьера beruflicher ~ - профессиональная карьера

A(n)gang

Idiotikon

A(n)gang Band 2, Spalte 343 A(n)gang 2,343

A(n)lätschgang

Idiotikon

A(n)lätschgang Band 2, Spalte 352 A(n)lätschgang 2,352

abendgang

DWB

abend·gang

abendgang , m. gang zur abendzeit. im bergbau ein gegen abend streichender gang. sie tet einen abentgang, sie gieng gar trauriklichen. Uhlan…

abgang

DWB

abgang , m. abitus, discessus, nnl. afgang, in allen bedeutungen des wortes abgehn. der abgang des boten erfolgt dreimal in der woche; man h…

Ablätschgang

Idiotikon

Ablätschgang Band 2, Spalte 352 Ablätschgang 2,352

Ablāssūsgang

Idiotikon

Ablāssūsgang Band 2, Spalte 345 Ablāssūsgang 2,345

ackargang

AWB

ackar·gang

ackargang st. m. , mhd. ackerganc, nhd. ackergang; mnd. ackerganc. — Graff IV, 103. ach-ar-ganch: acc. sg. Gl 1,567,39 ( M, 5 Hss. ); -ir-: …

Ackergang

DRW

acker·gang

Ackergang Ackerbau 1392 FriedbergUB. I 425 Faksimile acharganch rusticitas oJ. AhdGl. I 567 Faksimile Diefenb.-Wülcker 29 Faksimile SchwäbWB…

affengang

DWB

affen·gang

affengang , m. thörichter, eitler gang: der ein lieben bulen hat, der tut gar manchen affengang. Uhland volksl. 72 .

aftergang

AWB

after·gang

aftergang st. m. ; mnd. mnl. achterganc ( doch vgl. Bedeutung ). — Graff IV, 101. after-canc: acc. sg. Gl 1,586,17 ( Ja ). der ( gute ) Fort…

ahagang

AWB

aha·gang

ahagang st. m. , mhd. ahganc; ae. éagang. ah-ganch: nom. sg. Gl 1,649,34 ( M, clm 22 201, 12. Jh. ). Wasserlauf, Flußbett: alveus [ zu: faci…

akkargang

KöblerAhd

akkar·gang

akkargang , st. M. (a?, i?) nhd. Ackerbau, Feldarbeit, Landarbeit ne. agriculture ÜG.: lat. ager colendus N, rusticatio Gl, rusticitas Gl Q.…

anagang

AWB

ana·gang

anagang st. m. , mhd. aneganc, nhd. angang; mnd. anganc, mnl. aenganc; ae. ongang; an. ágangr. — Graff IV, 101. ana-gangen: dat. pl. Ni 515,…

andgang

KöblerAfries

and·gang

andgang , st. M. (a) Vw.: s. ondgang

angang

DWB

ang·ang

angang , m. occursus, aditus, initium, nnl. aangang. der erste vorbedeutsame angang wilder thiere und vögel am frühen morgen ( mythol. 1072—…

Aprilgang

Wander

april·gang

Aprilgang Einen Aprilgang thun. »Solchen Aprilengang hätt' ich gethon.« ( Simplic., 176. )

aufgang

DWB

auf·gang

aufgang , m. ascensus, nnl. opgang. 1 1) ortus, ἀνατολή , aufsteigen, sich erheben, zumal der sonne, des monds, der gestirne, des tags und d…

Ableitungen von gang (14 von 14)

Begang

Campe

Der Begang , des — s, d. Mz. ungew. für das Begehen, Herumgehen, in der gerichtlichen Schreibart und in der Zusammensetzung. Einen Grenz beg…

begange

KöblerMnd

begange , Adj. nhd. gangbar, landesüblich, im Gange seiend Hw.: s. begenge (1) E.: s. begān L.: MndHwb 1, 175 (begange), Lü 31b (begange)

begangen

DWB

begangen , part. praet. von begehen, in dessen verschiednen bedeutungen.

entgang

DWB

entgang , m. evitatio: ihr, entgangen aller diensttrübsal habt auch mit diesem entgang die rückerinnerung aller dienstleiden vergessen. Hipp…

ergang

DWB

ergang , m. status causae, ergang, verlauf der sache. Stieler 626 .

.. gang

AWB

.. gangE Beitr. 85,104,143 ( Würzb. Mp. th. f. 65, 9./10. Jh.; -e undeutlich ) Teil einer Randgl. zu: [ cum videritis nubem ] orientem ab oc…

gegangen

KöblerMhd

gegangen , (Part. Prät.=)Adj. nhd. gegangen Vw.: s. abe-, vore-* Q.: Ot (FB gegangen), Bit, EvS, Kudr, Nib, Trist, VMos (1130/1140) E.: s. g…

Mißgang

Campe

○ Der Mißgang , — es, Mz. — gänge . 1) Ein das Ziel verfehlender, unrichtiger, irriger Gang. »Dies war der gewöhnliche so nachtheilige Mißga…

urgang

DWB

urgang , m.; mhd. urganc. a) mit ur- C 1 ( sp. 2357), gang II 1 g α entsprechend, aus- oder abflusz, abzucht, kloake; Staub-Tobler 2, 345 ; …

vergang

DWB

vergang , m. das vergehen; mhd. nicht nachgewiesen, mnd. vorgank, nachtheil Schiller - Lübben 5, 352 . in einigen nhd. mundarten, z. b. brem…

vergangen

DWB

vergangen , partic. , s. vergehen.

zergang

DWB

zergang , m. , untergang, vergehen; ahd. zurganc, m. ( Graff 4, 102 ): Israhelis defectio (zúrganch) werde gentium introductio (tiêto inleit…

zergangen

FindeB

zergangen part.adj. SGPr. Seuse