Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fiscâri st. m.
st. m., mhd. vischære, -er, nhd. fischer; as. fiskari, mnd. vischêr(e), mnl. visscher; afries. fiskere, fisker; ae. fiscere. — Graff III, 710.
fiscar-: nom. sg. -i Gl 3,138,57 (SH A, 2 Hss.); -e ebda. (SHA). 185,50 (SH B); nom. pl. -a T 19,1. 4; acc. pl. -a 2. OF 5,13,34; fiscere: nom. sg. Gl 3,138,58 (SH A, 2 Hss.). — fisch-: nom. sg. -ere Gl 3,396,11 (Hildeg.); nom. pl. -ære 420,41 (Hd.); uischere: nom. sg. 185,50 (SH B). — fisgara: acc. pl. O PV 5,13,34. — uissare: nom. sg. Gl 5,103,39 (nach Gl 2,338,19; 10. Jh.).
Aufgrund der Doppeldeutigkeit ist hier zu erwähnen: fisker: nom. sg. Gl 3,678,45 (Innsbr. 711, 13. Jh.; vgl. aber auch fiscgêr).
Fischer: fiscari piscator Gl 3,138,57. 185,50. 5,103,39 (nach Gl 2,338,19). fischere scabiriz piscator 3,396,11. fischære piscatores 420,21. (Petrus und Andreas) sententi iro nezzi in seo, uuanta sie uuarun fiscara mittentes rete in mare, erant enim piscatores T 19,1. thie fiscara stigun nidar, thaz sie fleuuitin iro nezzi piscatores autem descenderant et lavabant retia 4. hiaz er (Christus) ezzan sare zi dagamuase thare mit imo ... thie sine fisgara O 5,13,34; hier zu erwähnen ist auch: fuscina ł piscator fisker Gl 3,678,45 (piscator ist wohl erst aufgrund der Doppeldeutung von fisker nachgetragen, vgl. auch Steinm. hdschr.); — bildl: Fischer der Menschen: quemet after mir, inti ih tuon ivvuih uuesan manno fiscara venite post me, et faciam vos fieri piscatores hominum T 19,2.