Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
rantbogo sw. m.
rantbogo sw. m. — Graff III,39. rant-pog-: nom. sg. -o Gl 2,755,40. 3,632,27. 638,36; gen. sg. -un 2,525,12; gen. pl. -ono 661,28; dat. pl. -en 507,25. — rant-bog-: nom. sg. -o Gl 5,30,17; -e 3,638,29 (2 Hss. ); gen. sg. -en 2,546,25. 568,33 ( 2 Hss. ); -un 398,67; dat. pl. -un 393,36; acc. pl. -en 567,47. Verstümmelt: . antpogo: nom. sg. Nievergelt, Glossierung S. 888 ( zu Gl 2,755,40 ; Buchstaben a, t u. -o unsicher , l. rantbogo, Nievergelt z. St. ). Schild ( -Buckel ) : rantbogun [ confundit plebeia phalanx ] umbonibus ( Glosse: humeris, vgl. PL 60 ) [ aequis discrimen procerum ( der Patri…