Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
merken sw. v.
sw. v. (vgl. daneben markôn), mhd. nhd. ; mnd. mnl. merken; afries. merka. — Graff II,851.
march-: 3. sg. prt. -te Gl 3,413,42 [HD 1,78]; marh-: 1. sg. prt. -ta Npw 118 F,42; gi-: part. prt. dat. pl. -ten Gl 2,475,33 (lat. Subst.). — merch-: 1. sg. -o Gl 4,53,36 (Sal. a1). 139,55 (Sal. c); -e 3,333,16 (SH g; -e- und -he- von anderer Hand auf Rasur). 4,52,55 (Sal. a1, 3 Hss.). 53,37 (Sal. a1). 63,1 (Sal. a1); -on 139,30 (Sal. c; zur Endg. vgl. Braune, Ahd. Gr.15 § 305 Anm. 4, oder zu markôn?); 3. pl. -en 2,54,20; inf. dat. sg. -enne WB 49,2 [93,1]; -ene ebda. (ACFK) [ebda.]. 1) be-, abgrenzen: merche collimito terminum facio Gl 3,333,16 (2 Hss. markôn). ich merche definio 4,52,55 (5 Hss. markôn). 139,30. uł enton. marche finio 63,1 (3 Hss. nur entôn, 6 markôn). 2) festsetzen, bestimmen: (ich nur 1 Hs.) mercho destino Gl 4,53,36 (6 Hss. markôn). 139,55. 3) bezeichnen: marchte designavit Gl 3,413,42 [HD 1,78]. 4) aufzeichnen: gimarhten [aureis quae (nomina martyrum) Christus illic (sc. im Himmel) adnotavit litteris, sanguinis] notis (Glosse: characteribus, vgl. PL 60) [eadem scripta terris tradidit, Prud., P. Calag. (I) 3] Gl 2,475,33 (oder zu gimerken?). 5) (be)merken: diz merchen die abbata gnoto [zu: tamen magis periculum est in illo, qui solummodo verbis praeest, Expos. reg. S. Bened. p. 96] Gl 2,54,20. daz eina ist abo hie ze merchene, daz daz erera uers horet ad primitiuam ecclesiam W 49,2 [93,1]; hierher auch (?): also ih hera nah chuit ‘uone diu antuurto ih, uone diu marhta ih iz, uuanda du iz gehieze’ Npw 118 F,42 (Np gemahta).
Vgl. unumbimerkit.
Vgl. markôn.